یه سری کارهای بینالمللی که از دور خیلی شیک و مرتب به نظر میرسن، وقتی وارد جزئیات تکسچر و لایههای زیرینشون میشی میفهمی چقدر با عجله و سرسری جمعشون کردن. واقعاً بعضیها فقط بلدن ویترین بسازن 🫣🙏 💀
دقیقاً وقتی دارم روی خطوط یه مدل کفش تمرکز میکنم، یهو سبک یه نقاش کاملاً متضاد میپره تو ذهنم.
انگار مغزم عمداً میخواد با یه فضای سورئال و نامرتبط، تمرکزم رو بههم بریزه
شما هم اینطوری میشید؟
بچهها و دنیای جدیدشون
👌 هر وقت میبینم چطور با یه تبلت یا گوشی میتونن هر چیزی رو سریع پیدا کنن، یاد اون روزهای سخت میافتم که برای یه جواب ساده باید کل کتابخونه رو میگشتیم.
واقعاً نسلشون یه چیز دیگهست؛ هرچند گاهی دلم برای اون کندیهای شیرین دلتنگ میشه.
وقتی همه خستهان و فقط میخوان زودتر برن خونه، کوبیدن دمبلها رو زمین یه ریتم نامنظم و رو اعصاب پیدا میکنه؛ انگار یه آهنگه که هیچکس دوست نداره ولی همه مجبورن گوش بدن.
شما هم از این شلوغیهای صوتی محیط ورزش کلافه میشید؟
چیدمان میز کارم یه جورایی خط قرمزمه. هر چیزی باید دقیقاً سر جای خودش باشه تا بتونم تمرکز کنم. عجیبه که بعضیا میگن شلوغی باعث خلاقیت میشه، چون من اگه یه خودکار دو سانت جابجا بشه، کل رشته افکارم پاره میشه
شما هم از این وسواسهای ریز دارید؟
یه جورایی دلم میخواد فردا صبح بیدار نشم تا ببینم کی میخواد اون همه چکلیست ایمنی و گزارشهای سختگیرانه رو تیک بزنه
✅
فکر کنم هیچکس، که اتفاقاً خبر خوبیه
یه آهنگ روی تکرار گذاشتم و هرچی بلیط میزدم ملودی بیشتر تو سرم میپیچید. عجیبه یه موزیک ساده چطوری فضای خستهکننده میز کار رو عوض میکنه؛ هرچند آخرش باز همون سر و صدای همیشگی محیط برمیگرده.
چرا بعضیها تو باشگاه فقط تظاهر به تمرین میکنن؟ چون تحمل کردنِ لرزش دستها و عرق ریختن جلوی بقیه براشون سختتر از خودِ وزنه است. ترس از دیده شدن در وضعیت ضعف، بدترین سد برای پیشرفته. خندهداره که برای قوی شدن، اول باید پذیرفت که الان ضعیفیم.
شما هم این حس رو داشتید؟
@DraperDRS@RPersianDude@Reuters زباله اون چشم و گوشای شماست که فقط از فیلتر رسانههای خارجی میبینه. شماها عادت کردید هر کسی که جلوی شما ایستاد و حقیقت رو گفت بگید مزدور، چون تحمل نداریون ببینید ایران بدون اجازه شما و اربابتون داره پیش میره.