یک رفیقی داشتیم که برای هر حادثهای، از سوراخ شدن لایه اوزون تا بد کار کردن دستگاه قهوهساز، فقط یک متهم میشناخت: جریان پادشاهیخواه، هوا��اران شاهزاده رضا پهلوی و ��ن موجود افسانهای که خودش نامش را گذاشته بود «راست افراطی».
یکی از شاهکارهای تحلیلیاش این بود که میگفت: «تقصیر شماست که چپهای اروپایی پرچم جمهوری اسلامی را دست گرفتهاند.» چرا؟ چون پادشاهیخواهان از اسرائیل حمایت کردهاند! راهحل ایشان هم بسیار راهبردی بود: شما باید پرچم اوکراین را دست میگرفتید تا آنها ناچار نشوند پرچم جمهوری اسلامی را بلند کنند!
یعنی چپ اروپایی ظاهرا هیچ اراده و مسئولیتی از خودش ندارد؛ مثل عروسک خیمهشببازی منتظر میماند ببیند پادشاهیخواهان کدام پرچم را بلند میکنند، بعد میرود پرچم دشمن آن را از انبار سفارت جمهوری اسلام�� تحویل میگیرد.
از بد حادثه، شاهزاده رضا پهلوی با ولودیمیر زلنسکی دیدار کرد. ناگهان موتور تحلیل تقه زد، چراغهای داش��ورد روشن شد و دستگاه نظریهپردازی دود کرد. شاهزاده هم کنار اسرائیل ایستاده بود، هم با اوکراین اعلام همبستگی کرده بود و هم همچنان صدای انقلاب ملی ایرانیان بود. اما پرچم جمهوری اسلامی هنوز در دست همان چپِ محور مقاومتی باقی ماند؛ پرچمی که انگار با چسب صنعتی به دستشان و با میخ ایدئولوژیک به ماتحتشان وصل شده است.
مساله دقیقا همینجاست. بخشی از آنچه امروز در خیابانهای اروپا میبینیم، نه نتیجه رفتار پادشاهیخواهان، بلکه محصول سالها انکار واقعیت ایران از سوی جریانهای موسوم به چپ است. وقتی مردم ایران فریاد زدند «نه غزه، نه لبنان، جانم فدای ایران»، این جماعت بهجای شنیدن صدای مردم، دنبال غلط املایی شعار گشتند. وقتی از خیابانهای ایران ندای «رضاشاه، روحت شاد» برخاست، بهجای ف��میدن معنای تاریخی آن، مردم را متهم کردند که هنوز آثار مارکس را با ترجمه مورد تایید کافههای برلین نخواندهاند.
آنقدر واقعیت ایران را انکار کردند تا سرانجام به جایی رسیدند که حمله تروریستی هفتم اکتبر را «واکنش» نامیدند، حماس را بزک کردند و برای تروریسم، واحد روابطعمومی راه انداختند. در دستگاه فکری اینها، اگر یک ایرانی از کشور و تاریخ و هویت ملی خود دفاع کند، «فاشیست» است؛ اما اگر یک تروریست اسلامگرا غیرنظامیان را قتلعام کند، باید ابتدا «زمینه تاریخی اقدام او» را بررسی کرد.
حالا همین پرچمبهدستان جمهوری اسلامی در خیابانهای اروپا راه میروند و شعار میدهند «به ایران بمب نزنید»؛ اما از میان این همه حنجره انقلابی، حتی یک کلمه درباره اعدام فرزندان ایران شنیده نمیشود. حتی یک شعار برای دهها هزار قربانی انقلاب شیر و خورشید ندارند. حتی یک پلاکارد علیه زندان، شکنجه، سرکوب زنان و کشتار مردم ایران بالا نمیبرند. نگرانیشان ایران نیست؛ نگرانیشان بقای حکومتی است که پرچمش را حمل میکنند.
اینها حاملان پرچم ایران نیستند؛ حمالان پرچم ننگ، اعدام و اشغال ایراناند. پرچمی که زیر سایه آن جوان ایرانی به دار آویخته شده، زن ایرانی گلوله خورده و ثروت ایران خرج تروریسم منطقهای شده است، با چند شعار صلحطلبانه تطهیر نمیشود.
با این همه، بعضی از دوستان ما هنوز نمیخواهند واقعیت خیابان را ببینند. همچنان میان کتابهای چهل سال پیش دنبال جملهای میگردند تا برای مردمی که در خیابان «جاوید شاه» میگویند، توضیح دهند که چ�� چیزی باید بخواهند. انگار مردم ایران موظفاند تجربه زیسته خود را کنار بگذارند تا با پاورقی جزوههای چپ اروپایی هماهنگ شوند.
اما دوران این قیممآبی گذشته است. مردم ایران نه منتظر نسخه چپهای برلیناند، نه برای شناخت دشمن خود به مترجم ایدئولوژیک نیاز دارند. آنها جمهوری اسلامی را با گوشت و پوست ��ود شناختهاند و آلترناتیو ملی را نیز در پیوند دوباره با ایران، پرچم شیر و خورشید و شاهزاده رضا پهلوی میبینند.
مشکل این جماعت «راست افراطی» نیست؛ مشکلشان این است که ایران پس از دههها دوباره خودش را پیدا کرده است. ایرانی که از اسارت ۵۷ بیرون میآید، تاریخش را پس میگیرد، پرچمش را بالا میبرد و دیگر برای دوست داشتن وطن از هیچ آخوند، چریک بازنشسته یا روشنفکر کافهنشین اجازه نمیگیرد.
#انقلاب_شیر_و_خورشید
#ایران_را_پس_میگیریم
#انقلاب_ملی_ایران
Senator Lindsey Graham earned the affection of millions of Iranians by standing with them in their fight for freedom.
Today, I will attend his funeral in Washington to bid farewell on behalf of my compatriots.
Read my tribute in the @WashingtonPost:
https://t.co/VERdynceJH
چهل و شش سال از درگذشت پدرم میگذرد، اما او امروز زندهترین چهره سیاسی در پیشگاه تاریخ و دل ایرانیان است.
شعله عشق ملت ایران به او روز به روز بلندتر و فروزانتر میشود. همانطور که جاویدنام مجیدرضا رهنورد به نیابت از میلیونها جوان ایرانی نوشت: «نسلی عاشقت شد، که تو را هرگز ندید».
پدرم با تمام وجود، عاشقِ ایران بود. قلب او با طبیعت این خاک میتپید و باریدن باران بر دشتهای ایران، برایش بهترین و زیباترین خبر بود.
او در ۲۲ سالگی، کشور را در شرایط دشوار اشغال متفقین تحویل گرفت و با تکیه بر میهنپرستی، ایران را به سوی دروازههای تمدن بزرگ هدایت کرد. اگر فاجعه ۵۷، مسیر تاریخ ما را منحرف نمیکرد، ایران امروز یکی از درخشانترین قطبهای رفاه و توسعه در جهان بود.
هممیهنانم، اگر به راه او باور داریم، مسئولیت بزرگی بر دوش ماست. برای وفاداری به نگاه او، ما باید ایران را از این فرقه تبهکار پس ��گیریم و آن را دوباره بسازیم.
پاینده ایران
I had the honor of meeting Crown Prince Reza Pahlavi in Paris to discuss our 2,500-year biblical bond, and work towards a free and democratic Iran.
Beyond supporting the Iranian people's fight for liberty, I announced the launch of the Iran Peace and Prosperity Fund - a global private investment initiative designed to mobilize international business and capital to rebuild Iran’s economy the moment the regime falls.
To mark this turning point, I presented him with two Jerusalem-stone Mezuzahs, inscribed by an Iranian-Israeli scribe. One will hang at the future Israeli Embassy in Tehran, and the other at the Iranian Embassy in Jerusalem.
We stand shoulder to shoulder with the brave people of Iran as we prepare for a future of freedom, peace, and mutual prosperity.
October 7, 2023 🇮🇱
January 8-9, 2026 🇮🇷
Two dates.
Two massacres.
Two peoples.
Their destiny?
Both rise up from the ashes.
Both will conquer their enemies.
Both are made beautiful again.
AM YISRAEL CHAI FOREVER 💙🤍
JAVID SHAH FOREVER 💚🤍❤️
This American 🙋🏻♂️🇺🇸 loves Israel and the Iranian People. God bless you and protect you always, my dearest brothers and sisters.
בצער קיבלתי את הידיעה על פטירתו של הסנאטור לינדזי גראהם, ידיד אמת של מדינת ישראל ומהקולות הברורים והנחושים ביותר למען האופוזיציה באיראן.
גראהם האמין לאורך השנים כי העם האיראני ראוי לעתיד של חירות, ביטחון ותקווה, והתייצב בעקביות נגד משטר האייתוללות המדכא.
יחד, האמנו כי העם האיראני ראוי להזדמנות אמיתית לשינוי, וכי רזא פהלווי מסמל עבור איראנים רבים חזון של עתיד אחר - של חופש, התחדשות ושלום.
תנחומיי למשפחתו של הסנאטור גראהם ולעם האמריקני.
@PahlaviReza
On February 14 250,000 Iranians marched for freedom in Munich.
A surprise guest took the stage: Lindsey Graham.
The crowd erupted in chants of: "USA! USA! USA!"
The Senator was visibly moved. He grabbed the Lion and Sun flag and waived it proudly.
Iranians will never forget.
I am deeply saddened by the sudden passing of Senator Lindsey Graham, a steadfast friend of the Iranian people and a proud defender of freedom.
At moments when moral clarity was required, Senator Graham stood on the right side. When friends were seldom found, he stood alongside the people of Iran in their struggle against tyranny.
He used his voice to ensure that the voices of those fighting for justice were heard in the halls of power. His support for Iran’s Lion and Sun Revolution earned him the title “Uncle Lindsey” among Iranians. He will be remembered with profound gratitude and deep respect.
We extend our deepest condolences to Senator Graham’s family, loved ones, colleagues, and the people of South Carolina and the United States.
May he rest in peace and may others carry on the fight for freedom.