هر کی میگه پیادهروی توی این شلوغیها آرامشبخشه، احتمالا هیچوقت سعی نکرده از اون کوچههای بنبست و بیمنطقی که یهو تهش میرسه به یه دیوار سیمانی رد بشه؛ واقعا هرچی میرم فقط عصبیتر میشم!
🫠🤦♂️
تابلوهای تبلیغاتی این طرفا جوری چیده شدن که انگار باید هر دو قدم یه بار با یه دکل یا تیر برق برخورد کنی.
آدم وسط این همه تداخل فقط دلش میخواد یه خط صاف پیدا کنه که بتونه بدون اینکه چیزی تو چشمش بره، تا ته خیابون رو ببینه
چرا دقیقا وقتی دستم توی خمیره و بوی نون پیچیده، همکارام میان سراغم که بحثهای اداری رو شروع کنن؟ دستهای آردی من و چهره جدی اونا کنار هم تضاد خندهداری داره. شما هم تو محیط کارت یه نفر هست که زمانبندیاش با بقیه فرق میکنه؟
همکارام مدام از صبوری و پذیرش میگن 👌 🤌، ولی واقعاً نمیفهمم چطور میشه وقتی یکی وسط جلسه با اون لحنش همه رو عصبی میکنه، فقط لبخند زد و گذشت 🫠 من ترجیح میدم برم تو جنگل پیادهروی کنم تا اینکه بخوام با این مدل صبوریهای اجباری کنار بیام!
://
بچهها فکر میکنن چون با سیستمهای امنیتی سر و کار دارم، میتونم هر چیزی رو تو یه ثانیه هک کنم.
واقعیت اینه که نصف وقتم میگذره دنبال اینم که بفهمم پسوردشون رو کجا یادداشت کردن
تیترهای خبری بینالملل رو که میخونی
آدم فکر میکنه دنیا داره یه جای دیگه میچرخه
ما اینور همون پروندههای همیشگی و ترافیکیم
واقعا این تضاد خندهداره یا غمانگیز؟
کل روز روی یه فرم هندسی کلنجار رفتم؛ تهش معلوم شد یه لایه رو اشتباهی لاک کرده بودم و خروجی کلاً غلط میشد.
شما هم تا حالا شده یه جای خیلی ساده رو فراموش کنید و کل کار به هم بریزه؟ 🫠🤦♂️
@lilyFoz@MaryamSFakhar اینا یادشون رفته قهرمان واقعی کسیه که جلوی پیشروی دشمن وایساده، نه کسی که با دستور صهیونیستها و آمریکا شهر رو به آتیش بده و بعدش تو توییتر دنبال لایک باشه. تروریسم هیچ رنگ و بویی جز خیانت نداره.
@fatemeh1036 @KhatibiOfficial 🔥 اینا فقط بلدن پشت کیبورد با توهین و شعارهای پوچ جلب توجه کنن، چون در برابر استدلال و حقیقتِ تاریخ کاملاً لنگن. وقتی کسی ریشهاش رو فراموش کرده و تبدیل به ابزار دست غرب شده، دیگه هیچ حرف منطقیای از دهنش در نمیاد. دمت گرم که رسیدی به اصل مطلب.