Itirafci kaçkın karısı Ayten(Vera Goyi dir)
Bunlar beleşten havlamazlar para için Anasınıda babasınıda satan tiplerdir.
Düşünün ömür boyunca devletin sofrasından beslenen bu düşkünler şimdi kürdi damarları mı kabarmış?
Hayır kesinlikle Kürdlük onların omurunda değildir.
Devlet memurları askerler polisler mili eğitim bünyesinde çalışanlar ve imamlar emekli olduktan sonra, devletinin taktirini almışsa siper güçlerde çalışmaya devam ederler.
Devletin sadık kulu Ömer Özmen onlardan bir tanesidir.+
Ayni zamanda "kurdistan federasyonun" başına getirildi.
İsviçre de ağın Ana merkezi Ankara olsada gövdesi İsviçre de.
Özelikle devlet memurluğundan emekli olan "kürd Alevi" bazi düşkünler bu ağa dahil edildi.
Bunlar aha bir tanesi bu düşkün Ömer Özmen ve itirafcı+
Bugün Esat Oktay Yıldıran’ın şehadetinin yıl dönümü.
Diyarbakır Cezaevi’nde PKK’nın kurucularına kan kusturan şehidimizi, rahmet ve minnetle anıyorum.
Diyarbakır Cezaevi’nde yaptıkları için kendisine teşekkür ediyorum.
Ruhun şad olsun aziz şehidim.
@taarruzajans Örneklemdirmek lazım.
Bir lehçede mın gorê bavı tuno.
Diğer lehçede mın gora bave tekıro.
Anlaşılmıyor demi?
Anlasılmadığına göre sorun yoktur.
Yazıdan çok resimlere takılı kaldı gözlerim.
Tanıdık bildik arkadaşlar var Şehit düşen arkadaşlar var.
Hepsini tanımadım.
Kafama takılan soru ise bende kalsın.👇👇👇
Di civakên roja me ya îro de mirov li gorî pîvana sûdmendbûnê cih peyda dikin, qîmet dibînin, wate dibînin. Ne rast e ku yê/a ne sûdmend, zêde li cihekî bisekine. Em ê niha vê rêgezê pêk bînin. Heta kapîtalîzm jî ji ber ku mirov li gorî pîvana sûdmendbûnê dinirxîne, di vê astê de berhemdar e. Ya/ê sûdmend e dijî, mafê distîne, destûrê distîne, vê dibêje, wê dibêje. Ya/ê sûda wê/î nebe, tê qewitandin. Ez dibêjim hûn bi bandora giran ku qederekê zarokane ye tevdigerin. Eger kê ez anîbim dinyayê, neçar e bide jiyîn. Ev, feraseteke pir seretayî ya malbatê ye. Ferasetek ku ji sînorên komînalîzma seretayî, eşîr û qebîle ya seretayî dernakeve ye. Nabe ku endama/ê civakên pêşketî nêzîkbûneke wisa pêşkeş bike. Yek ji sedema têkoşînê ya girîng a Rêbertiyê, di civakê de rastiya bikêrhatinê bû. Her diçe, eger hewce be li cihekî sekinîn, erkek pêkanîn, karek kirin, heta eger pêwîstî pê hebe bûn rêber… Ez ji bo cihekî çendî hewce me, li cihekî çiqes girîngiya min heye, bi rastî bi kêr têm? Ma ez sûdmend im, dixebitînim, dixebitim? Niha em li yên herî hestiyar binêrin. Li gorî wan her tiştê xwe fedayê Partiyê kirine, dikare hê zêdetir çi were xwestin! Lê rojane gelo zerera wê/î heye yan sûda wê/î heye, pîvana vê tine. Tenê xwe feda kiriye, lê zêde ne diyar e ka fedayî çi kiriye. Çeka ku hûn herî zêde diparêzin ev e: Min xwe fedayê Partiyê kiriye, zêdetir dikare çi were xwestin. Na, ev têrê nake. Ev xwe fedakirin, gava destpêkê ya vî karî ye. Pişrtre ev xwe fedakirin çiqes tê veguhezandin hêzê, tê veguhezandin pêşketinê, tê veguhezandin sûdê, ev girîng e. Divê hûn bi misogerî di hemû xebata xwe de vê esas bigirin. Hûn ê her roj ji xwe bipirsin; “li cihê lê dimînim, di 7 erka ku ez pêk tînim de gelo sûdmend im yan na, hewce me yan na? Gelo baş dixebitim yan na?” Eger bersiva we “belê” be, hûn ê bimînin, eger ne wisa be, hûn ê sedemên wê lêkolîn bikin û derxin holê. Eger bersiva we neyinî be, hûn ê dûr bisekinin. Mijareke din, serbilindiya jiyînê ya li ser xaka pîroz a welêt, pîroziya vê, kêfxweşiya vê di ser her tiştî re girtin e. Ez hema wisa ji bo bibe axaftin nabêjim. Çavê we timî li jiyana derve ye, fêrî wê bûyê. Binêrin ez hejde sal in li vê derê me. Neçûm yek qehwexane û sînemaya vê derê, heta neçûm yek malbatê jî, min çavê xwe berneda jiyana derve. Eger li welêt bûma dibe ku tiştekî eleqadarî derve fêr bûma, hin tişt bihata bîra min, li vê derê min ew jî ji bîr kir. Niha ev li ber çavê we ye. Hûn diçin xakên pîroz ên welêt. Xirbeyek be jî, şikeftek be jî, terza jiyanê ya herî pîroz, xakên bûne cih û warê jiyana te ya dîrokî. Dibe ti tiştî jî nede te, dibe ku zikê tê têr jî neke. Lê dîsa jî jiyana herî were tercihkirin ew der e. Heta Îsraîlî jî, ji beriya du hezar sal ji çola Hebeşîstanê çûbûn. Emerîka tev di destê wan de ye, Ewrûpa, Rûsya di destê wan de ye, lê tên, bi sed hezaran hatin, çûn wê çolê, bajar ava kirin û kêliya ji balafirê peya bûn axa xwe ramûsandin. Ev, rastiyek e û ew hemû jî milyoner in, dinya tev a wan e. Hûn jî diçin parçeyeke xaka weke bihuştê. Weke timî tînim ziman, ji bo min hesta herî balkêş, hesta hêza kişandina axê ye. Ez dibêjim di bingeha hemû çalakiyên min de xakek ku min ber be xwe ve dikişîne heye. Xelata herî mezin ku were dayine we jî, pêlî xaka ku em weke xaka bingehîn a pîroz bi nav dikin, pêlî xaka ku hewce ye mirov lê jiyan bibe kirin û bi hewaya wê derê nefes stendin e. Divê hûn bêjin, “çawa ku masî bê av nabe, ez jî bêyî xaka welêt najîm”. Hin hest pêwîst in. 8 Ji zarokatiya xwe pê de, weke min gotiye timî weke hatime girêdan xwe hîs dikim. Li cihên diçûmê qedr û qîmeta min hebû. Lê dema panzde rojan li cihekî dimam weke êşkence ji min re dihat. Heta li van deran jî, tiştê min radigire ev xebat e. Hemû mal, hemû cih hema bêje weke êşkenceyê bûn. Carekê lingê min bi çiyayên welat biketa, wisa kîjan parçe dibe bila bibe, li cem min ji aliyê hestan ve vejîneke pir mezin, di asteke pir bilind de yekbûna bi jiyanê re pêş diket. Yanî, li wan xakan, bi kelecana gihîştina wan xakan dibe ku sed qatî hê bi berhemtir ji tiştên min li vê derê afirandiye bikim. Dîsa hin cihên bi heybet hebûn, min ê pir baş bikira. Eger li cem kê ev hest çendî mezin û kûr be, hizir û çalakiya wê/î ew qes mezin û kûr dibe. Eger we nekarîbe mezin û kûrtir şer bimeşînin, ji ber ku hûn bi layiqî li ser wan xakan negeriyane. Ji ber ku we di wateya dîrokî de hesta wê ya mezin bi ruh û zanebûna xwe re yek nekiriye, we nekarîbûye vê çalakiya mezin li dar bixin. Kesên qîmeteke mezin didin xak û dîroka xwe, ne gengaz e li ser wan xakan bêmane û serasera bimeşe. Em tevgereke berxwedanê ne, hûn hemû vê dizanin. Em rêxistina kesên hê teslîm nebûyî ne. Rêxistina kesên ku çav berdana hin nirxên giranbiha ne. Dibe ku hûn bêjin “qet şensa vê ya serkeftinê tine”, gengaz e, lê me berxwedan hilbijartiye, em vê ji bîr nekin. Ji bo hema wisa em erzan bijîn em vê rêxistinê nameşînin. Ji bo ku em erzan bijîn, li wê derê û li vê derê, xwe vedizin û bidin aliyekî em vê tevgerê nameşînin. Em tevgereke berxwedanê ya pir mezin in. Jixwe hûn li ser bingeha vê rêxistina berxwedanê dijîn. Ya ku we dide jiyîn berxwedana misoger e. Naxwe çi qîmeta Mezlûm û hevalên din dima? Dema tê gotin “berxwedan jiyan e”, ev talîmata mezin ji bo me tê çi maneyê? Ji bo me yekane jiyan heya bi 9 dawiyê li berxwedan e. Tevî her tiştî em ê vê dozê bidomînin. Em ê milîtanên ji bo vê hewce ne biafirînin û kesên layiqê vî gelî mezin bikin. Soza herî mezin soza hevaltiyê ye, şerefa herî mezin li gorî pêwîstiyên hevaltiyê jiyîn e. Em li gel wan vê şerefê parve bikin û vê pêk bînin. Me li gel yên xwedî şeref ev meş pêk anî û em ê hê jî bidomînin. Eger ez çawa bi terza meşa milîtanekî dimeşim, wê tu jî bimeşî. Divê meşeke dîrokî ya biesil bi temamî di vê wateyê de pêş bikeve. Ez li meşên wisa yên weke qediyayî, dev ji xwe berdayî ku weke diçe dojehê yan jî ne rêwiyê/a riyeke pir mezin be neletî tînim. Divê ew nemînin, divê ew yek saniye jî li cem me nesekinin. Divê ew nemeşin, ew sozê nedin, qet em ne hewceyê wan in. Ji bo yên kêrî kar nayên, yên nabin bersiva kar qet li cem me cih tine. Ji bo yên dixwazin vê cîhana ji rêzê, îflas kiriye ferz bikin jî qet cihê me tine. Ev manîfestoya me ya çûnê ne. Nebêjin me nebihîst, me fêm nekir. Eger hûn wisa bin, em di vî karî de hene, xwediyê wate ye û bi misogerî dibe serkeftinê jî.
Rêber APO
🔴 Bolu Belediyesi davasında savunma yapan Tanju Özcan:
🗣️ Serbest kalmak istiyorum. Oğluma kız istemek istiyorum. Suya sabuna dokunmadan evde kedi gibi oturacağım.
🗣️ İsterse Öcalan’ı çıkarsınlar isterlerse mültecileri doldursunlar umurumda değil. Evimde kedi gibi hiçbir şeye karışmadan oturacağım
🔗 https://t.co/3KAKN2B3Z4
⬇️https://t.co/zd2RrtgT98
⬇️https://t.co/EVuqivHroy