اگر من بتونم با AI یچیزی بسازم،
و این به این معنی باشه که دیگران هم با اون مدل میتونن اون چیز رو بسازن،
معیار برتری یک فرد نسبت به بقیه چی میشه؟
و آیا سوال پیش نمیاد که:
پول بیشتر => توکن بیشتر + مدل بهتر=> کد بهتر؟
پس عامل برتری میشه پول و نه توانایی و دانش فنی؟
توان پردازشی CPUهای cloud providerهای ایرانی که من تست کردم، حتی high endهاشون، با اختلاف از cloudهای خارجی، حتی cheapهاشون، کمتره. من برای یک کاری نیاز به راهاندازی یک cluster داشتم و باید provider انتخاب میکردم، و رفتم چندتا رو تست کردم. از دو روش benchmark مختلف هم استفاده کردم که نتایج مختص به یک benchmark خاص نباشه و بشه تا حدی تعمیم داد: یکی دستور sysbench cpu run و دیگری دستور openssl speed sha256 روی VPSهای لینوکسی.
نتایج رو در عکسِ پیوست میبینید. برای هر ماشین دو عدد داریم که توان یک هسته رو نشون میده. چون خود اعداد خام معنی خاصی ندارن اونها رو با عددِ ماشین اول normalize کردم؛ بیش از ۱ یعنی قویتر و کمتر از ۱ یعنی ضعیفتر از ماشین اول (یک لپتاپ خیلی قدیمی ۱۳ ساله). benchmark مشخصا برای تک-cpu است و تعداد هسته ماشین، بلامحله.
تستها رو چند بار تکرار کردم و از صاحبان چندتا از این providerها هم پرس و جوهایی کردم. مشکل overcommit وجود نداشته. مشکل محتمل، ضعیفتر بودن و مشخصا قدیمی بودن cpuهاست. قدیمی یعنی مثلا برای ۶-۷ سال پیش.
اما نتیجه فرعی و شاید آوردهدارتر: شرکتهای فناوری زیادی مصرف پردازشی نابدیهی (بیش از ۱۰۰۰ هسته cpu؛ بالای ۱ میلیارد تومن در ماه) دارن و به دنبال کاهش هزینهش هستن، ولی همیشه صحبت از «تعداد هسته» و «قیمت هسته» است ولی «توان هسته» یک نکته فرعی و کیفی (نه کمّی) محسوب میشه؛ یا دیدهم که GHz هسته معیار توان گرفته میشه که نادرسته.
گوگل یک معیاری برای خودش تعریف کرده بود، GCU (مخفف Google Compute Unit). در سرورهای مدل فلان، هر ۱ هسته CPU معادل ۱/۸ GCU بود و در مدل دیگه، مثلا ۲/۵ GCU. دیگه به جای این که بگیم فلان تعداد CPU core هزینه یا صرفهجویی میکنیم، میگفتیم فلان تعداد GCU.
پیشنهاد من هم به دوستانی که در پی اندازهگیری و صرفهجویی در هزینه منابع سختافزاری به ویژه هسته CPU هستن، تعریف یک واحد «پردازش به ازای تومن» است - مثل GCU. مثلا وقتی داریم provider انتخاب میکنیم، فرض کنید برای استقرار سرویسمون و حفظ کیفیت و latency و فلانش، روی مثلا ستون به ۱۰۰۰ هسته نیاز داریم و روی افرانت به ۱۳۰۰ هسته ولی از طرفی قیمت ستون دو برابر افرانته و ادامه ماجرا ... (عددها فرضی هستن)
پ.ن. ضرب و تقسیمهای سادهسازیشده صرفا برای مثال هستن. متوجه تفاوت workload و غیره هستم. نکته، نیاز به کمّیسازی پارامتر توان پردازشی (برای workload خودمان) و رفتن از «قیمت هر core» به سمت «قیمت هر واحد توان پردازشی» است.
In the end, AI will produce more bloated products for us to troubleshoot and fix.
If you are a good software troubleshooter who understands the fundamentals. you will be on high demand. And Your skillsets are deadly.
سختترین کار دنیا، «عمل کردن در عینِ ناامیدی» است. یعنی پذیرفتن اینکه شاید فردا روز بهتری نباشد، اما من امروز وظیفهام را به عنوان یک انسانِ بیدار انجام خواهم داد. این یعنی بلوغ، و این یعنی سختیِ واقعی.
قهرمان واقعی، «مأیوسِ فعال» است!
@c0y0t3_@SBehdani@Xero_DL چطور میتونید اون حجم از یادگیری «چیزهای جدید» و لذت رو که در مسیر Troubeshoot کردن مشکلات وجود داره رو از خودتون دریغ کنین؟ :)
بخشی از زیرساخت مدرن اینترنت در ایران تقریباً از کار افتاده!
چطور؟
اگه هر دستگاه موبایل، کامپیوتر و … رو یه خونه یا مغازه توی شهر اینترنت در نظر بگیریم، میشه گفت که IPv6 همون سیستم نشونی پستی امروزی، مبتنی بر کدپستیه و IPv4 هم مثل سیستم نشونی پستی قدیمی، مبتنی بر پلاک ساختمون.
وضعیت فعلی اینترنت در ایران طوریه که انگار سیستم آدرسدهی بر اساس کدپستی (IPv6) رو حذف کرده باشند و پستچی یا پیک موتوری مجبور بشه با شیوه قدیمی (خیابون فلان، بعد از نانوایی، کوچه بهمان، پلاک چندم) کار کنه.
سیستم قدیمی ممکنه هنوز کار کنه، اما کندتر، سختتر و با اختلالات بیشتر.
بعضی بستهها باید از جادهها و مسیرهای کجوکولهای رد بشن و جلوی بعضی از مقاصد هم مانع ساختن و پستچی میخوره به دیوار.
با فراگیری اینترنت چیزها و دستگاههای هوشمند متصل آدرسهای IPv4 جوابگو نیستند و کم میارن، اینه که نقش IPv6 در آینده اینترنت حیاتیه.
سهم جهانی IPv6 خیلی بالا رفته و حتی در بعضی کشورها از نصف ترافیک هم گذشته. بنابراین صفر شدن سهمش در ایران، به معنای حذف یک لایه مهم از ساختار اینترنت امروزیه.
به نظر میرسه بستن IPv6 در راستای کنترل کاملتر بر شبکه و اجرای مدل فهرست سفید باشه. یعنی حکومت میخواد همه مسیرهای ارتباط با اینترنت رو تا حد ممکن به چند مسیر قابلکنترل محدود کنه.
چون IPv6 بخشی از اینترنت مدرنه و مسیرهای جدیدتری برای ارتباط داره، راههای فرار بیشتری میشه توش پیدا کرد که فیلترشون دشوارتره.
با بستن IPv6، حکومت اینترنت رو از نظر فنی عقبتر نگه میداره تا راحتتر کنترلش کنه.
اگر کارهای بنده باعث دسترسی آزاد شما به اینترنت شده ممنون میشم حمایتی هم از اینجانب بکنید:
USDT (BEP20): 0x76a768B53Ca77B43086946315f0BDF21156bF424
USDT (TRC20): TU5gKvKqcXPn8itp1DouBCwcqGHMemBm8o
TON (TON):
UQAc-mZB3y7uxWHKiMmq0ORZEYgycWDWZ4V1k73HsXvTJx-i
What shifted my view on programming forever is when I tried to implement a small game that fits into 512 bytes of MBR section in asm. When I saw how much logic fits there without sacrificing readability that much I realized how much of all these "best practice" dogmas were a scam
مملکت رو هواست 81 روزه نت نداریم کلی پول دادیم نت قاچاقی گرفتیم اومدیم نت بعد ملت دارن از خاطرات دیت هاشون میگن
کسی ندونه انگار سوئد زندگی میکنیم و مشکل کلا نمیدونیم چیه!
چقد بدبخت و بی دغدغه و در واقع بی غیرتیم.