روز جهانی حفاظت از خاک
وقتی که بخش عمده زمین از بین رفته باشد، بخش صدمات جبران ناپذیر، خاکی که از دست برود دیگر قابل برگشت نیست. یک سانتی متر مکعب خاک اگر بخواهد درست بشود هزار سال کار جمعی میکروارگانیزمها، گیاهان و... کلی چیز می خواهد. چیزهایی که هیچ جای دیگر کیهان گفتم نیست. کار خاک همینجوری نیست که همه جای دیگر که میبینید از کره ماه، مریخ، جاهای دیگر، پودر سنگ است. خاک کشاورزی نیست و این خاک اگر امروز از دست برود دیگر قابل جبران نیست. حداقل ما به چشممان نمیبینیم.
محمدعلی طاهری بنیانگذار مکتب عرفان کیهانی حلقه و سازمان صلح طاهری
#روز_جهانی_حفاظت_از_خاک
#InternationalSoilConservationDay
که من نه تنها با سیستم پادشاهی ، که با هر سیستمی که سلطه فرد رو بر سرنوشت یک ملت مهیا بکند به شکلی جدی مخالفم ، من هواخواه جمهوری دموکراتیک هستم و گمان میکنم دین باید از حکومت داری جدا باشد .
#فریبرز_عرب_نیا
⭕️درمان پذیری با فرادرمانی بیشتر از پزشکی رایج
در روانپزشکی، چیزی به نام درمان قطعی نداریم؛
اسکیزوفرنی، دوقطبی، وسواسها، افسردگی، اضطراب و پانیک
همه با دارو «کنترل» میشوند، نه درمان.
#سایمنتولوژی#محمد_علی_طاهری#عرفان_کیهانی_حلقه#فرادرمانی
Donald Trump is an incompetent, pathological liar who didn’t achieve any of his alleged objectives for the Iran war. Thousands of innocent people died for nothing.
I’m glad the war is ending. It’s been catastrophic.
کثافتها کثافتها چه جنایتی در حق این شهر کردین کثافتها
به چه جراتی رو کشور من سلاح جدید تست کردین؟ ببین علیه بچه ده ساله چه جنایتی کردن که حتی رحماش مورد اصابت ترکش موشک قرار گرفته. بیشرفها
مادر ادامه میدهد: «ترکشها اندازه یک نخود بود که داخل بدنش دیده میشد. همین ترکشها بعدا برای تعدادی از مجروحان منبع عفونت شد؛ مثلا یکی، دو ماه بعد. ظاهرا آلوده به سمومی بودند که بعد از مدتی مشخص میشدند. الان داخل ران آنیتا هم ترکش است اما بیرون نیاوردهاند. مدام میگوید خارش دارد. گاهی دورش قرمز میشود».
مادر روایت میکند: «ترکشها داغ بود و منجر به سوختگی بافتهایش شد. مدتی در آیسییو بستری بود تا جایی که ما اصلا نمیتوانستیم به ملاقاتش برویم چون احتمال عفونت میدادند. شکمش باز بود و حالا هم روده راستش بیرون است. باید بافت ترمیم شود تا بتوانند روده را برگردانند. روند درمانش همچنان ادامه دارد».
روز جهانی مبارزه با بیابانزایی و خشکسالی
مراتع را بشناسیم؛ حرمت بگذاریم؛ احیا کنیم.
۱۷ ژوئن، روز جهانی مبارزه با بیابانزایی و خشکسالی، امسال بر «مراتع: شناخت، احترام، احیا» تمرکز دارد؛ مراتعی که خاک، رطوبت، آبخوانها، معیشت و کنترل گرد و غبار به آن وابستهاند.
بیابانزایی فقط گسترش کویر نیست؛ کاهش بارندگی، تبخیر بالا، افت آبهای زیرزمینی، شور شدن خاک و نابودی پوشش گیاهی، سرزمینها را به خشکی پایدار میکشاند.
#روز_جهانی_بیابان_زایی_و_خشکسالی
#خشکسالی
#DesertificationAndDroughtDay
مقابله با بیابانزایی تنها با کاشت چند درخت امکانپذیر نیست. مدیریت پایدار آب، احیای پوشش گیاهی، حفاظت از خاک، استفاده بهینه از منابع طبیعی، کاهش انتشار گازهای گلخانهای و آموزش عمومی از مهمترین راهکارهای مقابله با این بحران هستند.
#روز_جهانی_بیابان_زایی_و_خشکسالی#خشکسالی
میخوام به اونا که تازه وصل شدن بگم که رضا پهلوی توی فاکس نیوز گفت من فراخوان ندادم بلکه مردم خودشون اومدن بیرون.
بعد خبرنگار گفت شما مسئولیت قبول میکنید؟
اونم گفت جنگه دیگه تلفاتم میدیم.
بعد برای شما تسلیت نفرستاد بلکه برای 3سرباز آمریکایی پیام تسلیت فرستاد.
#پهلوی_شیاد
پرونده شهرک اکباتان؛
بازگشت حکم اعدام پس از نقض در دیوان عالی کشور
دوشنبه ۴ خرداد ۱۴۰۵، شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی ابوالقاسم صلواتی، در پرونده موسوم به «شهرک اکباتان»، میلاد آرمون، نوید نجاران، مهدی ایمانی و سید محمدمهدی حسینی را با اتهام «محاربه» به اعدام محکوم کرد. در همین حکم، امیرمحمد خوشاقبال، علیرضا برمرز پورناک، علیرضا کفایی و حسین نعمتی نیز به حبس و محرومیتهای تکمیلی محکوم شدند.
حکم جدید در حالی صادر شده است که روند رسیدگی همچنان با ابهامهای جدی همراه است. گزارش وکلا از ابلاغ شفاهی رأی، بیاطلاعی وکلای پرونده، عدم ابلاغ رسمی حکم و محدودیت وکلا در دسترسی به پرونده و پیگیری مؤثر دفاع حکایت دارد؛ موضوعی که در پروندهای با خطر اعدام، صرفاً یک نقص شکلی نیست، بلکه مستقیماً اعتبار روند دادرسی و امکان اعتراض حقوقی را تحت تأثیر قرار میدهد.
نقطه اصلی پرونده اکباتان، بازگشت حکم اعدام پس از نقض آن در دیوان عالی کشور است. شش متهم این پرونده پیشتر در بخش کیفری با حکم اعدام روبهرو شده بودند اما دیوان عالی کشور این احکام را نقض کرد. پس از رسیدگی مجدد، برای برخی متهمان حکم حبس و دیه صادر شد و برخی دیگر به دلیل فقدان مدارک کافی از اتهام مشارکت در قتل عمد تبرئه شدند. با این حال، همان پرونده اکنون از مسیر دادگاه انقلاب و با عنوان «محاربه» دوباره به صدور حکم اعدام برای چهار نفر رسیده است؛ وضعیتی که پرسش جدی درباره تغییر مسیر پرونده از رسیدگی کیفری به رسیدگی امنیتی ایجاد میکند.
در این میان، نباید فراموش کرد که متهمان پرونده اکباتان از آبان ۱۴۰۱ وجنبش زن زندگی آزادی تاکنون سالهایی از بازداشت، بلاتکلیفی، فشار روانی، شکنجه های فیزیکی، انتقال میان زندانیان خطرناک و مواجهه مداوم با خطر حکم مرگ را پشت سر گذاشتهاند. روندی که یک بار با اعدام آغاز شد، در دیوان عالی کشور شکست خورد، در دادگاه کیفری به کاهش اتهام یا تبرئه برخی متهمان رسید و اکنون بار دیگر از مسیر دادگاه انقلاب به اعدام بازگشته، بیش از آنکه نشانه قطعیت قضایی باشد، نشانه استمرار فرسایشی یک پرونده امنیتی است.
در پروندهای با چنین سابقهای، صدور دوباره حکم اعدام نمیتواند بدون پاسخ به پرسشهای اساسی پذیرفته شود؛
چرا حکمی که پیشتر نقض شده بود، از مسیر دیگری احیا شده است؟ چرا تبرئه برخی افراد از اتهام مشارکت در قتل عمد، مانع بازتولید اتهام امنیتی نشده است؟ چرا وکلای پرونده، در حساسترین مرحله، با ابلاغ رسمی و دسترسی کامل روبرو نیستند؟ این پرسشها مستقیماً به حق دفاع، اصل تناسب مجازات، مسئولیت فردی و منع صدور حکم مرگ بر پایه روندهای مبهم مربوط است.
پرونده شهرک اکباتان، پیش از هر تصمیم غیرقابل بازگشت، نیازمند توقف احکام اعدام و بازبینی کامل مسیری است که به صدور این احکام منتهی شده است؛ مسیری که با نقض حکم اعدام در دیوان عالی، تبرئه برخی افراد در بخش کیفری، ابلاغ شفاهی رأی، محدودیت وکلا و ابهامهای جدی در روند دفاع همراه بوده است. تا زمانی که چنین پرسشهایی بیپاسخ مانده، صدور حکم مرگ نه نشانه عدالت است و نه میتواند مبنای حقوقی قابل اتکایی داشته باشد. پس از سالها بازداشت، فشار و بلاتکلیفی، حداقل انتظار قانونی و حقوقی، لغو احکام اعدام، پایان دادن به برخورد امنیتی با این پرونده و آزادی بازداشتشدگانی است که در روندی پرابهام با سنگینترین مجازات ممکن روبرو بودهاند.
#میلاد_آرمون
#محمدمهدی_حسینی
#مهدی_ایمانی
#نوید_نجاران
#نه_به_اعدام
تخریب طبیعت در جنگ، فقط یک پیامد نیست؛ نشانه نادیده گرفتن مسئولیت انسان در برابر زمین است. تا این نگاه تغییر نکند، این چرخه آسیب ادامه خواهد داشت.
#نه_به_جنگ#نه_به_چپاول_ثروت_ملی#IranMassacre
دموکراسی یا فاشیسم
همه مردمان دنیا در معرض یک آزمایش قرار دارند و آن هم این است که آیا طرفدار جبهه حق هستند، در صف حق قرار میگیرند و یا در صف باطل قرار میگیرند و در زمره ستمگران و دیکتاتورها قرار میگیرند؟ و این یک فرصتی است که همه انسانها در آن قرار میگیرند. هر کدام با انتخابی که میکنند نشان میدهند که چقدر میفهمند و چقدر طرفدار حق هستند. در این میانه ما شاهد میشویم که این موضوع به عنوان یک کار زمینی که تابع قانون زمینی هست شاهد رفتارهای مختلفی میشویم که بعضی از این رفتارها ممکن است از هر طرفی به سمت فاشیسم حرکت بکند و در خلاف جهت دموکراسی. و آنچه را که حق هست در حقیقت دموکراسی هست و اینکه ملت سالاری، ملت حاکم بر سرنوشت خودشون باشند. آنچه که مطلوب است، این است و نظامهای مادام العمری معمولا مشکلاتی برای مردم درست میکنند.
محمدعلی طاهری بنیانگذار مکتب عرفان کیهانی حلقه و سازمان صلح طاهری
#از_دموکراسی_بگو
#ملت_سالاری
یکی از عوارض پهلویسم در این چند ماه این بود که دوستان صمیمی و خانوادهها را به جان هم انداخت.
طرفداران پهلوی کمکم یاد گرفتند علاوه بر بلاک کردن در اینستاگرام، چطور استوریها و پستهای خود را محدود کنند، چطور به دوستانشان یکباره و بیهیچ مقدمهای توهین کنند، چطور استوریهای طرف مقابل را محدود کنند، چطور...
کلاً مهارتهای کثرت و تفرقهآفرینی مردم بالا رفت. همه به جان هم افتادند.
سرها در گریبان است.
کارخانه زامبیسازی پهلوی تا اینجا، علاوه بر تثبیت جمهوری اسلامی از طریق جنگ و ویرانسازی ایران، مهارتهای زیادی در نابودی دوستیها و وحدت بین مردم داشت.
این تفرقه تا دوباره به وحدتی برای نجات ایران تبدیل شود، متأسفانه سالها زمان میبرد.
جنگ و مرگ تدریجی زمین
پایان انفجارها، پایان جنگ نیست؛ از همینجا روندی آغاز میشود که آثار آن بهصورت تدریجی در خاک، آب، هوا و زندگی انسان نفوذ کرده و در گذر زمان گستردهتر میشود.
در حمله به زیرساختهای انرژی، ترکیبات سمی برای مدت طولانی در محیط باقی مانده و همراه با آوار و بقایای آلوده، از طریق آب، خاک و زنجیره غذایی وارد زندگی انسان میشوند و در طول زمان حتی به منابع آب زیرزمینی نفوذ کرده و آلودگیهایی ماندگار ایجاد میکنند.
این روند با آلودهسازی زمینهای کشاورزی و کاهش کیفیت محصولات، دسترسی به منابع غذایی را محدود کرده و در طول زمان به بحران انسانی منجر میشود؛ همزمان، تجمع تدریجی مواد سمی در زنجیره غذایی نیز به بروز بیماریهای مزمن و آسیبهای ژنتیکی در نسلهای بعدی میانجامد.
آسیب به این صنایع نیز بهصورت زنجیرهای تولید، تأمین و حملونقل را درگیر کرده و در نهایت به کاهش اشتغال و دشوارتر شدن زندگی روزمره منجر میشود.
در چنین شرایطی، گسترش تدریجی فقر باعث میشود توجه به محیط زیست کاهش یابد و تخریب آن شدت بگیرد. به این ترتیب، جنگ فقط در زمان وقوع آسیب نمیزند، بلکه در سالهای بعد نیز بهطور مستمر به تشدید بحرانهای زیستمحیطی دامن میزند.
در ادامه همین چرخه، آسیب به سیستمهای آبرسانی و تصفیه، در طول زمان کیفیت آب را کاهش داده و زمینهساز گسترش تدریجی بیماریها میشود. اینجا محیط زیست و سلامت انسان به صورت بلندمدت به هم گره میخورند و کیفیت زندگی به تدریج افت میکند. در مناطقی که به زیرساختهای حیاتی مانند آبشیرینکنها وابسته هستند، این روند میتواند به یک بحران مزمن و پایدار تبدیل شود.
در سطح طبیعت نیز، این تخریبها بهتدریج به از بین رفتن زیستگاهها، کاهش جمعیت گونهها و در نهایت انقراض خاموش آنها منجر میشود؛ روندی که بازگشت از آن در بسیاری موارد ممکن نیست.
از بین رفتن تدریجی محیط زندگی و تداوم ناامنی، به فرسایش روانی جامعه منجر شده و همزمان با کاهش قابلیت سکونت برخی مناطق، جابجاییهای اجباری و فشار بر مناطق دیگر را بهدنبال دارد.
این پیامدها محدود به یک منطقه نمیمانند. آلودگیها و اثرات اقتصادی به مرور از طریق هوا، آب و زنجیرههای جهانی گسترش یافته و حتی در بلندمدت حیات آبزیان، بهویژه گونههای حساس دریایی را نیز تهدید میکند.
در شرایطی حساستر، آسیب به تأسیسات هستهای میتواند پیامدهایی ایجاد کند که اثرات آن برای سالها و حتی دههها باقی بماند و بخشهایی از محیط را بهطور پایدار غیرقابل استفاده سازد.
از سوی دیگر، خودِ روند جنگ نیز به تنهایی یک منبع مداوم آلودگی است. مصرف سوخت، انتشار آلایندهها و باقی ماندن مواد خطرناک، در طول زمان تعادل محیط را به صورت تدریجی بر هم میزند.
و در نهایت، حتی بازسازی پس از جنگ نیز اگر بدون برنامهریزی و شفافیت انجام شود، میتواند این روند تخریب را در سالهای بعد تشدید کرده و به یکی از عوامل اصلی تداوم آسیبهای زیستمحیطی تبدیل شود. در چنین شرایطی، تخریب پوشش گیاهی و آسیب به ساختار خاک میتواند در طول زمان به فرسایش شدید و حتی گسترش بیابانزایی منجر شود؛ روندی که بازگشت از آن بسیار دشوار و در برخی موارد غیرممکن است.
در مجموع، آنچه باقی میماند تنها ویرانی نیست، بلکه روندی فرسایشی و ماندگار است که در گذر زمان، محیط زیست، سلامت، اقتصاد و زندگی انسان را بطور همزمان تحت تأثیر قرار میدهد؛ روندی که به صورت تدریجی انباشته شده و به شکلی عمیق و پایدار بر آینده انسان و طبیعت اثر میگذارد. در چنین شرایطی، بازسازی باید فراتر از ساخت و ساز بوده و بر ترمیم خاک، آب، طبیعت و زندگی انسان متمرکز شود، همچنین پایش مستمر محیط زیست و سلامت عمومی برای شناسایی آسیبهای پنهان ضروری است و بدون همکاری و مسئولیتپذیری در سطحی فراتر از مرزها، این چرخه تخریب متوقف نخواهد شد؛ چرا که حفاظت از محیط زیست در این وضعیت، در واقع حفاظت از آینده انسان است.
جنگ، محصول خودمحوری انسان و نادیدهگرفتن جایگاه او در کل هستی است؛ جایی که برای منافع کوتاهمدت، زمین، حیات و آینده قربانی میشوند. در این چرخه، تخریب طبیعت فقط یک پیامد نیست، بلکه نشانه گسست انسان از مسئولیت خود در برابر کل است؛ گسستی که هزینه آن را نسلهای آینده خواهند پرداخت. تا زمانی که این نگاه اصلاح نشود، نه جنگ پایان مییابد و نه تخریب زمین.
#نه_به_جنگ
#نه_به_چپاول_ثروت_ملی
#حفظ_محیط_زیست
@beit_Hmikdash ما اون چیزی که شما براش میلیاردی هزینه کردی که به خورد ملت ایران بدی رو نمیخواهیم ،ایرانی آزاد میخواید که دموکراسی بهش حاکم باشه ، امیدوارم روزی متوجه عواقب تمام ظام هایی که بشریت کردید رو متوجه بشید و اون روز صلح جهانی محقق بشه