Saman

[Saman @saman_350]

@ulfposh So einer wird hier nie zensiert werden, warum auch?!
Dieser Kreatur saß in dem selben Flugzeug, das 1979 Khomeini aus Frankreich in den Iran einflog.
Er brüstete sich später offen damit, "ein Teil des Komplott " gewesen zu sein!!!

[Saman @saman_350]

@mrym0me بیش باد

[Saman @saman_350]

@DerCheapi Fünf Meter höher

[Saman @saman_350]

@ISefati Dieser Vergleich ist absolut fehl am Platz!!!

[Saman @saman_350]

@World_At_War_6 Lol😂😂😂
Russians should save their own ass in Ukraine, if they can!!!

[𓃬☼ خردنامه @KheradName]

رژیم پیوسته مهره‌هایی چون توماج را به‌عمد جلوی چشم می‌گذارد. گمان می‌کنید امید به محبوب‌کردنشان دارد؟ هرگز. برعکس، درست چون می‌داند منفورند. دو سال پیش به شکلی دیگر از این مهره بهره‌کشی می‌کرد، اما چون برای ساختن هر مهره هزینه‌ی فراوانی صرف می‌شود، آنها را سوخته نمی‌داند، بلکه در عملیات روانی دیگری به کار می‌گیرد.

پرسش اینجاست که اگر رژیم می‌داند کسی چون توماج منفور است، چرا او را پیوسته به نمایش می‌گذارد، در حالی که می‌داند اثری در محبوبیتش ندارد. این تناقض ظاهری، خودِ نقشه‌ی رژیم است. نظریه‌ای داریم به نام برجسته‌سازی (agenda-setting) که می‌گوید رسانه تعیین نمی‌کند «چه فکر کنید»، بلکه تعیین می‌کند «به چه فکر کنید». در واقع، در شرایط کنونی رژیم به محبوبیت این مهره نیازی ندارد. چند مهره‌ی محبوبِ فعال‌نشده دارد که آنها را برای مراحل دیگر نگه داشته است. اکنون تنها نیاز دارد که مهره، موضوع روز شما باشد؛ یعنی بتواند روایت غالب تایم‌لاین را در دست بگیرد.

اما چرا سوژه‌ی آشنای منفور؟ چون آشنایی، هزینه‌ی ورود به گفتگو را بسیار پایین می‌آورد. مغز با میان‌برِ دسترس‌پذیری (availability heuristic) کار می‌کند. درباره‌ی آنچه زود به یاد می‌آید، همه نظرِ آماده دارند و همین، پردازش و واکنش را روان‌تر و بی‌درنگ‌تر می‌کند. سوژه‌ی شناخته‌شده، بهترین راه برای در دست گرفتن کانون توجه است. نگاه جمعی به آسانی و بدون هیچ هماهنگی از پیش مشخص شده‌ای به روی آن خیره می‌شود. از سوی دیگر، خشم، کینه و نفرت، به دلیل تکانه‌ی روانی که ایجاد می‌کنند، با شتاب بیشتری نسبت به دیگر پیام‌ها در شبکه‌ها دست‌به‌دست می‌شوند. پس مهره‌ی منفور، واکنشی قطعی می‌گیرد. در واقع، مهره باید سه ویژگی داشته باشد: آشنا، در دسترس و نفرت‌برانگیز.

سازوکار این عملیات روانی نیز بر دو پایه استوار است. نخست، اقتصاد توجه. ظرفیت توجه جمعی ما محدود است و در هر بازه تنها چند موضوع در آن جای می‌گیرد. هر ساعتی که هزاران تن از ما صرف دشنام، بازنشر و رد کردنِ یک مهره می‌کنیم، همان ساعت از گفتمان اصلی ما که براندازی، فراخوان و هماهنگی، و پشتیبانی از شاه باشد ، گرفته می‌شود. در این کارزار، مهره شاید بازنده‌ی بحث باشد، اما در پایان برنده‌ی زمانِ ماست.

دوم، برداشت‌گیری (impression farming). الگوریتم ایکس میان ستایش و دشنام تفاوتی نمی‌گذارد؛ هر دو زد و خورد هستند. هر واکنش، ناخواسته به دیده‌شدن بیشتر مهره و پر شدن بیشتر فضا کمک می‌کند. هم‌زمان که گمان می‌کنید او را می‌کوبید، ناخواسته به او و رژیم در رسیدن به هدفش یاری می‌کنید.

این بازی‌های رژیم چه زمانی اوج می‌گیرد؟ درست هنگامی که براندازی و هماهنگی برای پیش بردن گفتمان شاه اهمیت بیشتری پیدا می‌کند؛ از فراخوان‌های هفته‌ی اقدام گرفته تا پیام‌های این چند روز. کمیاب‌ترین سرمایه‌ی هر جنبش، توجهِ هم‌زمانِ نیروهای آن است. رژیم با یک مهره‌ی ارزان و منفور، همین سرمایه را از ما می‌گیرد و جنبشی را که باید متمرکز بماند، هر روز به شکلی پراکنده می‌کند.

بی‌تردید شاخه‌به‌شاخه شدن در هر شبکه‌ی اجتماعی لازم است، اما مادامی که تمرکز از میان نرود. اگر این چرخه به آگاه‌سازی نینجامد و تنها در شبکه‌ای بسته بچرخد، همان چند هزار نفرِ از پیش آگاه خواهیم بود که پیوسته به یک موضوع واکنش نشان می‌دهیم و سود نهایی همه‌ی آن به رژیم می‌رسد. به بیان دیگر، اتاق پژواک (echo chamber) می‌سازیم؛ جایی که نه پیامی به بیرون می‌رسد و نه کسی آگاه‌تر می‌شود. تنها انرژی جنبش در اتاقی دربسته مصرف می‌شود. حرکتی که برآیندش صفر است، خستگی می‌آورد، اما در مجموع چیزی جز سکون نیست.

[farnoosh faraji |فرنوش فرجی @farnooshfam]

این، عاشورای ماست

نه در کتاب‌های تاریخ، نه در روضه‌ها؛ در کهریزک

جایی که خانواده‌ها میان پیکر عزیزانشان زجه می‌زدند، و مردی از عمق خشم و اندوه فریاد می‌زد؛ فریادی که از داغ، بی‌عدالتی و ویرانی برمی‌خاست.

کهریزک فقط محل تحویل پیکرها نبود؛ روایت یکی از تلخ‌ترین فصل‌های تاریخ معاصر ایران بود.

این، عاشورای نسل ماست.

[Mish @Mish_K_]

Make this viral. Not that she hasn't already been exposed, but @UNSRVAW needs the world to see her for what she truely is. Evil.

[🇮🇷𓄂جاویدان𖤓گارد𓆃 @A_ryamehr]

اگه ذرت ، یونجه می‌خواستید چرا به خودم نگفتید

[Gunther Fehlinger-Jahn @GunterFehlinger]

I told you so @JDVance
You are dead wrong on all issues
Ukraine, Iran, EU, Russia
Whatever you do you fail
The buck stops here
Resign, retire, hide in hole

[ꕥ𓉱 ☼𓄂𓆃2ba☼ 𓉱ꕥ @parla91979]

به فرمان شاهزاده این ویدئو رو بازنشر کنید برای تمام وطنپرستان و ملی‌گرایان✌🏻
پاینده ایران، #جاویدشاه

[امام زمان (عج) @thetwelfth_Imam]

کسانی که فرزندان ایران کشتند مولایشان حسین بود، کصمادر هر کسی که در این روزها برای حسین عزاداری می‌کند

[Hamidreza @justchangingun]

Dinner for the dealers and blood for the people.

[David Keyes @DavidMKeyes]

How about we give $300 billion to Iran's opposition to overthrow the regime

[Saeed Ghasseminejad @SGhasseminejad]

VP Vance is right: President Trump did not say he wanted to install Prince Reza Pahlavi and that is a good thing. Iranians can choose their leader, they don’t need a US-installed puppet, and millions of them have called Pahlavi’s name.

The United States should not be in the business of installing leaders in other countries for a variety of reasons, specially because Washington has a poor track record. From Iraq and Afghanistan to Venezuela, US-installed leaders have often been corrupt, incompetent, and unpopular.

That is why any US effort to install the IRGC veteran Bagher Ghalibaf or anyone else as Iran’s new dictator would be reckless and harmful.

What Iranians are asking is not for Washington to choose their leader. They are asking the United States not to enrich their murderers.

[🇮🇷شیر و خورشید۲🥷 @sferi9338]

مادر جاوید نام #سیاوش_محمودی تو پیج اینستاگرامش این کارای زیبا رو میفرروشه حمایتش کنید

[امام زمان (عج) @thetwelfth_Imam]

در انتهای این جنگ این ملت بزرگ ایران است پیروز می‌شود، تا پای جان پاینده ایران و جاوید شاه

[Kayvan Abbassi @kayvanabbassi]

ماه‌هاست که بخشی از ایرانیان، سیاست را به انتظار گره زده‌اند.
منتظر مانده‌اند ببینند ترامپ چه تصمیمی می‌گیرد، نتانیاهو چه می‌گوید، کجا ضربه می‌زند، کجا عقب می‌نشیند، و بازی قدرت‌های بزرگ به کدام سو می‌رود.

یک روز تشویق‌شان می‌کنند، روز دیگر با خط و نشان کشیدن، برایشان نسخه می‌پیچند. گویی سرنوشت ایران قرار است در پایتخت‌های دیگر نوشته شود، اما با دستور و آرزوی ما.

شاید درس این ماه‌ها همین بوده که قدرت‌های بزرگ راهبرد و جایگاه خود را روشن کرده‌اند. آن‌ها بر اساس منافع خود عمل می‌کنند، نه آرزوهای ما. حالا نوبت ماست که جایگاه خودمان را روشن کنیم.

ایران با انتظار آزاد نمی‌شود. هیچ ملتی با چشم دوختن به اقدامات دیگران به خواسته‌های خود نمی‌رسد.

وقت آن است که ایرانیان، به‌عنوان یک ملت، راه خود را پیدا کنند. راهی مستقل، ملی، سنجیده و برخاسته از اراده خودشان.

[👑شارلا ماکس @norbayuv]

جنگ کفتارها، تصویر داغ داغ😂

[נועה מגיד | Noa magid @NoaMagid]

Tell me more about your fucking peace deal.