Dr. Samarth Kotasthane🇮🇳

Hon. Ayurveda Consultant, Sassoon Hospital, Pune ।
Associate Professor of Ayurveda । International Ayurveda Teacher |
महाराष्ट्राभिमानी ।

[Dr. Samarth Kotasthane🇮🇳 @DrSamarthk]

@wordsMahfil मुंबईत शिकत असताना अनेकदा इथं क्षुधा तृप्ती झालीये
दादरच्या अनेक आठवणीतील एक सुग्रास आठवण ❤️

[Devendra Fadnavis @Dev_Fadnavis]

रामाय रामभद्राय रामचंद्राय वेधसे... 🙏

नाशिकच्या श्रेयांका कुलकर्णी या चिमुकलीने अवघ्या 5 मिनिटे 2 सेकंदांत संपूर्ण रामरक्षा स्तोत्राचे पठण करून उल्लेखनीय कामगिरी केली आहे.

आज तिच्यासोबत रामरक्षा पठण करण्याचा आनंद लाभला. इतक्या लहान वयात संस्कार, संस्कृतवरील प्रभुत्व आणि भारतीय संस्कृतीप्रती असलेली तिची निष्ठा प्रेरणादायी आहे. प्रभू श्रीरामांचा आशीर्वाद तिच्यावर सदैव राहो.

#Maharashtra #Mumbai #IndianCulture

[Dr. Samarth Kotasthane🇮🇳 @DrSamarthk]

@OnkarDake225 ना
कुठे आहे हे शिल्प

[Dr. Samarth Kotasthane🇮🇳 @DrSamarthk]

@KarulkarSameer Banaras

[Dr. Samarth Kotasthane🇮🇳 @DrSamarthk]

@prajkta2406

[Dr. Samarth Kotasthane🇮🇳 @DrSamarthk]

@nitingodbole

[Dr. Samarth Kotasthane🇮🇳 @DrSamarthk]

@BaluGorade Happy Birthday 🎉

[Brijmohan Patil @brizpatil]

#पुणे
महापालिकेच्या तिजोरीत ५ .४५ लाख पुणेकरांची १००१ कोटी ₹ चा कर भरला आहे. पुणेकरांना चांगले रस्ते, पुरेसे पाणी , स्वच्छता यासह अन्य सेवा मिळतील या अपेक्षेने कर भरला आहे. अपेक्षाभंग न होवो ही माझी अपेक्षा आहे.
५ ते १०% कर सवलतीसाठी ३१ मे पर्यंत मुदत आहे.
#Pune
#Punenews

[Dr. Samarth Kotasthane🇮🇳 @DrSamarthk]

@mahendra_kolate @KalantriPravin @DrVidyaDeshmukh @LetsReadIndia @007_shekhar @PustakPremi @MarathiBookBaba @PustakiKida5115 @pustakaayan @granthopasak @jamirjlandge खुप सुंदर आहे कादंबरी..
आवर्जून वाचायलाच हवी

आपण रसग्रहण ही अतिशय समर्पक लिहीलं आहे

[Mahendra Kolate | महेंद्र कोलते @mahendra_kolate]

बनगरवाडी ❤️

बनगरवाडी ही कादंबरी फक्त १२२ पानांची कादंबरी आहे.वाचायला घेतली आणि एकाच बैठकीत संपवली.
बनगरवाडी ही व्यंकटेश माडगूळकर यांनी लिहिलेली मराठी साहित्यातील अत्यंत गाजलेली आणि वास्तववादी कादंबरी आहे. ग्रामीण महाराष्ट्रातील जीवन, माणसांचे संघर्ष, निसर्गाशी असलेले नाते आणि दारिद्र्याच्या छायेत जगणाऱ्या लोकांचे भावविश्व लेखकाने अत्यंत जिवंतपणे मांडले आहे. ही कादंबरी वाचताना वाचक जणू त्या गावातच राहतो आहे, अशी अनुभूती येते.

कादंबरीची कथा एका दुर्गम आणि ओसाड अशा “बनगरवाडी” गावाभोवती फिरते. गावात शिक्षक म्हणून आलेला तरुण मास्तर हा कथानकाचा केंद्रबिंदू आहे. सुरुवातीला त्याला गाव, लोक आणि त्यांचे जीवन समजणे कठीण जाते; पण हळूहळू तो त्या लोकांमध्ये मिसळतो. गावातील लोकांची निरागसता, त्यांच्या अडचणी, अंधश्रद्धा, गरीबी आणि एकमेकांवरील माया यांचे अत्यंत प्रभावी चित्रण लेखकाने केले आहे.

या कादंबरीची सर्वात मोठी ताकद म्हणजे तिची भाषा. माडगूळकरांनी ग्रामीण बोलीभाषेचा इतका सुंदर वापर केला आहे की प्रत्येक पात्र खरे वाटते. संवाद साधे असले तरी त्यामागील भावना अतिशय खोल आहेत. पुस्तकात कृत्रिम नाट्य नाही; पण वास्तव जीवनातील वेदना आणि संघर्ष इतक्या प्रभावीपणे आले आहेत की वाचक अंतर्मुख होतो.

कादंबरीतील व्यक्तिरेखा अत्यंत जिवंत आहेत. आनंदा, शेकू, आयबू, गावातील स्त्रिया, गुराखी आणि इतर पात्रे ही फक्त व्यक्तिरेखा राहत नाहीत, तर ती आपल्या आसपासची माणसे वाटू लागतात. त्यांच्या जीवनातील आनंद-दुःख, दुष्काळ, उपासमार आणि स्थलांतर यामुळे ग्रामीण जीवनाचे कठोर वास्तव समोर येते.

“बनगरवाडी” ही फक्त एका गावाची कथा नाही, तर ती संपूर्ण ग्रामीण समाजाचे प्रतिबिंब आहे. शेवटी दुष्काळामुळे गाव ओस पडते, आणि ही घटना मनाला चटका लावून जाते. लेखकाने कोणताही उपदेश न करता माणुसकी, संघर्ष आणि जीवनाचे वास्तव दाखवले आहे.

मराठी साहित्यामध्ये या कादंबरीला विशेष स्थान आहे. साधी पण प्रभावी भाषा, वास्तववादी शैली आणि ग्रामीण जीवनाचे हृदयस्पर्शी चित्रण यामुळे हे पुस्तक प्रत्येकाने वाचावे असे आहे. ग्रामीण संस्कृती समजून घेण्यासाठी आणि माणसांच्या भावविश्वाचा अनुभव घेण्यासाठी “बनगरवाडी” ही एक उत्कृष्ट कादंबरी मानली जाते.

- महेंद्र कोलते-पाटील

[Dr. Samarth Kotasthane🇮🇳 @DrSamarthk]

@AjaatShatrruu सुंदर आहे कपाट आणि संग्रह देखील..🙏🙏

[Dr. Samarth Kotasthane🇮🇳 @DrSamarthk]

@Core_punekar अत्यंत रसाळ भाषेत वर्णन आहे
आणि त्यांची शब्दफेक तर ह्रदयाचा ठाव घेणारी..
माउलींना हेच सांगायचे होते, असं वाक्यागणिक वाटतं

[Dr. Samarth Kotasthane🇮🇳 @DrSamarthk]

@Gharkombada अभिनंदन 🌹

उन्हाळ्यात सुट्ट्यांमुळे बऱ्याचदा रक्ताचा तुटवडा भासतो
योग्य वेळी रक्तदान केलं आपण
सातत्याने करावे, यासाठी शुभेच्छा

[Narendra Modi @narendramodi]

महाराष्ट्र दिनानिमित्त महाराष्ट्रातील माझ्या सर्व बंधू-भगिनींना हार्दिक शुभेच्छा. सामाजिक प्रबोधन, समृद्ध सांस्कृतिक परंपरा आणि विविध क्षेत्रांतील नेतृत्वाचा महाराष्ट्राला प्रदीर्घ गौरवशाली इतिहास लाभला आहे. साहित्य, नाट्य, संगीत, चित्रपट ते उद्योग, शिक्षण, विज्ञान आणि सार्वजनिक सेवा याद्वारे राज्याने भारताच्या प्रगतीत मोलाचे योगदान दिले आहे. महाराष्ट्राच्या निरंतर विकासासाठी आणि येथील महान जनतेच्या कल्याणासाठी मी प्रार्थना करतो.

[Dr. Samarth Kotasthane🇮🇳 @DrSamarthk]

शस्त्र आणि शास्त्र..
महाराष्ट्र धर्म
जय जय रघुवीर समर्थ
छत्रपती शिवाजी महाराज की जय

[Dr. Samarth Kotasthane🇮🇳 @DrSamarthk]

@Mangalkohale11 ओम् 🙏

[Dr. Samarth Kotasthane🇮🇳 @DrSamarthk]

@Mangalkohale11 अभिनंदन

🌹

[Dr. Medha Kulkarni @Medha_kulkarni]

🕉️ यजुर्वेदाचे सुश्राव्य मालापारायण 🕉️

"माला मालेव पुष्पाणां पदानाम् ग्रथिनी हि सा ।
आवर्तते त्रयः तस्यां क्रमव्युत्क्रमसंक्रमाः ।

दोन पदांचा क्रम त्याच दोन पदांचा व्युत्क्रम म्हणजे उलट म्हणणे पुनश्चः पूर्ववत् क्रम उच्चारणे यालाच संक्रम असे म्हणतात. त्यानंतर प्रथम पद सोडुन द्वितीय पद जोडुन क्रमशः क्रम, व्युत्क्रम, संक्रम या क्रमाने पदांची पुष्पमाला गुंफणे यालाच 'मालापारायण' असे म्हणतात. सौष्ठवौदार्ययुक्त विशेषशालिनी अशी वाणी व लोकोत्तरविलक्षण मेधाशक्ती यांच्या समन्वयांमुळे सिद्ध होणारे हे माला पारायण आहे.

शुक्लयजुर्वेद माध्यंदिन शाखा आयोजित मालापारायण महोत्सवात वेदमूर्ती श्री. विवेक विश्वनाथ जोशी यांनी मला पारायण केले. वेदमूर्ती श्री विवेक जोशी यांचे आळंदी येथील आध्यात्मिक प्रतिष्ठान वेदपाठ शाळेमध्ये अध्ययन पूर्ण झाले आहे. हे मालापारायण अभूतपूर्व म्हणजे
भारतवर्षात प्रथमच करण्यात आले. या मालापारायणाचे निरीक्षण सुप्रसिद्ध घनपाठी वे. श्री. किरण अनिल पाठक यांनी केले.

पाठशाळेचे संस्थापक अध्यक्ष वेदमूर्ती अशोक शास्त्री कुलकर्णी गुरुजी यांच्या नेतृत्वाखाली आणि त्यांच्या प्रेरणेने हे पारायण संपन्न झाले. यावेळी चैतन्य हिवरेकर, बालाजी पाठक, मंदार जोशी, कार्तिक कुलकर्णी, राहुल ताठोडे, विशाल कुरुंभट्टे, सौरभ खळीकर, सुमित जोशी, श्रेयस लिखिते उपस्थित होते.

#YajurVeda #vedic #spirituality #spiritual #sanatandharma #sanatani #hindu #hinduism

[समीर कुलकर्णी @paramvaibhav]

माननीय
महेश झगडे साहेब ,
IAS

पत्रास कारण की , तुमच्या पत्राला उत्तर देणे गरजेचे वाटले.
आजकाल छत्रपती शिवाजी महाराजांचे नाव घेऊन राजकारण करणारे खूप आलेत बाजारात , पण तुमच्याकडून हे अपेक्षित नव्हते.

तुम्ही हुशार आहात...तर मग , इतिहास हा पुराव्यासहित मांडायला हवा.

आपल्या महाराष्ट्राचे आराध्य दैवत , छत्रपती शिवरायांचा काळ आणि आत्ताचा काळ ह्यात खूप फरक आहे... त्याकाळी जे झाले ते सगळंच आता शक्य होताना दिसत नाही.. तरीही, तुमच्या पोस्टला उत्तर म्हणून हा पोस्ट प्रपंच.

क्रूर मुघली अंमलशाहीतून जनतेला वाचविण्यासाठी स्वतःचे राज्य अर्थात स्वराज्य आणि ते सुद्धा हिंदवी स्वराज्य स्थापन करण्यामागे छत्रपती शिवरायांचा उद्देश हाच होता की आपली जनता / रयत आपल्या राज्यात सुखासमाधाने राहील आणि तिला आपले सण वार आनंदाने साजरे करतील.

हो, तुमच्या म्हणण्याप्रमाणे कदाचित त्यांनी कुंभमेळ्यात स्नान नसेल केले किंवा त्यासाठी नसेल खर्च केला कारण त्याचा तुम्हाला पुरावा नाही मिळाला पण सुरक्षित वातावरणात कुंभमेळा व्हावा ह्यासाठी नक्कीच सकारात्मक बदल घडवला ते ही हिंदवी स्वराज्याचे स्वप्न पूर्ण करून...असे आपणास वाटत नाही का ?

बरं, त्यांनी खर्च नाही केला म्हणून...आत्ताच्या संविधानप्रणित लोकशाहीत कोणीही खर्च करू नये असे तुम्हाला सांगायचे आहे का ?

असो, तुम्हाला का असे वाटते की गड किल्ले बांधण्यासाठी त्यांनी मुहूर्त पाहिला नाही म्हणून...
सिंधुदुर्ग किल्ला जेव्हा बांधला तेव्हा त्या जलदुर्गाच्या बांधकामाची पूर्तता चैत्र शुद्ध पौर्णिमा, शके १५८९ (२९ मार्च १६६७) रोजी झाली. या दिवशी स्वतः महाराजांच्या उपस्थितीत किल्ल्याची वास्तुशांती करण्यात आली.

प्रतापगड किल्ला बांधला तेव्हा त्या किल्ल्याचे बांधकाम १६५६ मध्ये पूर्ण झाले. बांधकामाच्या सुरुवातीला आणि पूर्णत्वाच्या वेळी योग्य मुहूर्त पाहून विधी पार पाडले गेले होते

रायगड बांधला तेव्हा स्वराज्याची राजधानी असलेल्या रायगडाची मुहूर्तमेढ रोवताना आणि नंतर राज्याभिषेकावेळी (६ जून १६७४) अत्यंत काटेकोरपणे ज्योतिषशास्त्रीय मुहूर्त पाळले गेले होते.

पायाभरणी आणि उद्घाटन समारंभ वर पण पैसे खर्च केले आणि किल्ल्यांचा विस्तार ही केला .
किल्ल्याच्या वास्तुशांती प्रसंगी तोफांची सलामी देणे, ब्राह्मणांना दक्षिणा देणे आणि साखरेचे वाटप करणे यांसारख्या मंगल कार्यांवरही खर्च केला जात असे. उदाहरणार्थ, प्रतापगडाच्या भवानी देवीला महाराजांनी ५६,००० रुपये किमतीचे ३ मण सोन्याचे छत्र अर्पण केले होते.

बरं, ते कोणाचा पुतळा उभारणार आणि का? त्याकाळी कोणाचा ही पुतळा उभारणे असा विषयच नव्हता मुळी ?

धार्मिक उत्सव साजरे करण्यासाठी तसे वातावरण तयार करणे म्हणजेच त्याला प्रोत्साहन देणे असे होत नाही का ? आणि प्रोत्साहन दिले म्हणजे : महाराजांनी 'राज्यमान्यता' देऊन लोकसहभाग वाढवण्यासाठी विशेष प्रयत्न केले
यामुळे जनतेमध्ये सांस्कृतिक ऐक्य आणि स्वराज्याबद्दलची अभिमानाची भावना निर्माण झाली .

त्यात समाज गुरफटून रहावा म्हणून त्याचे अवडंबर मात्र कधीच नाही केले...पण, उत्सव साजरे मात्र नक्की केले.

त्यांनी स्वराज्याचा कणा असलेल्या शेतीवर फक्त लक्ष केंद्रित नाही केले तर समुद्र किनारपट्टी सुरक्षित राहावी म्हणून मोठे आरमार तर देशावरचा मुलुख सुरक्षित रहावा म्हणून मोठे सैन्य दल उभे केले ज्यात काही गुप्तहेरही होते...हे ही तितकेच महत्वाचे आहे असे वाटत नाही का ?

आदर्श आणि सर्वसमावेशक न्याय प्रशासन देताना त्यांनी कधी अपराध्यांची गाय केली नाही. उदा. बलात्कारी पाटलाचा चौरंगा केला तर जिथे जिथे मुघलांनी , निजामशहाने , आदिलशहाने मंदिरं पाडून मशिदी बांधल्या होत्या त्या पाडून पुन्हा मंदिरे बांधून त्यांचा जीर्णोद्धार केला. मुस्लिम धर्मात गेलेल्या नेतोजी पालकरला धार्मिक विधी पार पाडून पुन्हा स्वधर्मात घेतले (आषाढ वद्य ४, शके १५९८ (१९ जून १६७६) .. व स्वतःची मुलगी त्यांच्या घरात दिली.

असो, तुमचे माहित नाही पण मी तरी त्यांचा वैचारिक वारसदार आहे. तुम्ही IAS झालात पण सार्वजनिक जीवनात समाज माध्यमांवर व्यक्त होताना " अभ्यासोनी प्रकटावे" हे कसे काय विसरलात कोण जाणे ?
तुम्ही भारत इतिहास संशोधक मंडळात या...खूप पुरावे मिळतील.

तुम्ही पुन्हा इतिहासाचा अभ्यास करा , राजकारणाच्या नादी लागू नका आणि हो तुम्ही अंतर्मुख आहातच फक्त जागे व्हा !!!

जय शिवराय !!!

आपला
समीर कुलकर्णी