Mahbod Movaffaghi

ژن ژیان ازادی

[آرش یوسفی -ARASH @arash_Cosmo]

🟡🟡🟡🟡🟡🟡

این سخنرانی ولی نصر، استاد روابط بین‌الملل و مطالعات خاورمیانه در دانشگاه جانز هاپکینز، در سنگاپور است؛ ۲۰ اکتبر امسال در مدرسه مطالعات بین‌الملل راجاراتنام، با این موضوع که جنگ چرا شروع شد و چطور ممکن است تمام شود.

به نظر من این یکی از دقیق‌ترین و منصفانه‌ترین روایت‌هایی است که تا امروز از این جنگ و اتفاق‌هایش شنیده‌ام. سخنرانی نزدیک یک ساعت و نیم است و می‌دانم خیلی‌ها فرصت دیدنش را ندارند، برای همین بخش‌های مهمش را اینجا آورده‌ام.

🟡۱. این جنگ از فوریه شروع نشده است

این جنگ ادامه جنگ ژوئن ۲۰۲۵ است. آن آتش‌بس هیچ وقت حتی روی کاغذ امضا نشد و فقط شفاهی بود. الان هم وضعیت نه جنگ است و نه آتش‌بس. آمریکا محاصره و تحریم را شدیدتر کرده و هر دو طرف منتظر قدم بعدی‌اند.

🟡۲. برآورد آمریکا از جنگ کاملاً اشتباه از آب درآمد

واشنگتن فکر می‌کرد کار چند روزه است. خامنه‌ای را می‌کشیم، نظام می‌پاشد، مردم هم که ناراضی‌اند به خیابان می‌آیند و مثل ونزوئلا کسی از داخل حکومت جلو می‌آید و با ما معامله می‌کند. هیچ کدام اتفاق نیفتاد. نه نظام سقوط کرد، نه حتی یک نفر از سپاه جدا شد، نه قیام مردمی شکل گرفت.

🟡۳. جمهوری اسلامی برای ماندن ساخته شده است، نه برای کارآمد بودن

قدرت در این نظام در یک نقطه جمع نشده و مراکز قدرت زیادی کنار هم و در تقاطع با هم کار می‌کنند. بین دو جنگ، به هر فرمانده و هر مقام دستور داده شده بود تا چهار جانشین برای خودش تعیین کند و برای هر اتفاقی، پاسخ از پیش آماده باشد، بدون اینکه کسی منتظر اجازه از بالا بماند. نصر می‌گوید زدن این نظام مثل مشت زدن به ژله است. سپاه هم ارتش معمولی نیست، یک ارتش چریکی است. در جنگ ژوئن نزدیک ۳۰ فرمانده ارشد سپاه در ۲۴ ساعت کشته شدند، اما ایران ظرف ۳۶ ساعت شروع به پاسخ دادن کرد و تا روز دوازدهم، شدت حمله‌های موشکی‌اش بیشتر شد، نه کمتر.

🟡۴. ایران برای جنگ با آمریکا نقشه داشت و آمریکا غافلگیر شد

ایران تعداد زیادی پهپاد و موشک ارزان ساخت و تولیدشان را در جغرافیای پهناور کشور پخش کرد تا اگر یک کارخانه را بزنند، کارخانه دیگری جایش را بگیرد. بعد به شکل منظم پایگاه‌های آمریکا در خلیج فارس را زد و در ۴۰ روز، ۱۸ پایگاه را هدف گرفت. آمریکا مجبور شد سامانه‌های پدافندی‌اش را از کره، ژاپن و تایوان به خاورمیانه منتقل کند و پر کردن دوباره انبار مهمات پیشرفته‌اش سال‌ها طول می‌کشد. به گفته نصر، همین فشار ترامپ را در ژوئن ۲۰۲۶ پای آتش‌بس آورد و در آن آتش‌بس دست ایران بالاتر بود. ایران تنگه هرمز را هم بدون نیروی دریایی بست، با پهپاد و موشک از ساحل، مین و قایق‌های تندرو.

🟡۵. خامنه‌ای صلح با آمریکا را ناممکن می‌دانست، اما روی «نه جنگ، نه صلح» حساب کرده بود

از نگاه خامنه‌ای، آمریکا هیچ وقت انقلاب ایران را قبول نمی‌کند و معامله با واشنگتن فقط می‌تواند مقطعی باشد، نه یک صلح واقعی. خروج آمریکا از برجام این باور را در او محکم‌تر کرد. اما اشتباه بزرگش این بود که فکر می‌کرد وضعیت نه جنگ و نه صلح می‌تواند برای همیشه ادامه پیدا کند. ترامپ آمد که این بلاتکلیفی ۴۷ ساله را تمام کند و به جای معامله، از ایران تسلیم در پرونده هسته‌ای را می‌خواست. کشتن قاسم سلیمانی هم خط قرمزی بود که رد شد و پاسخ‌های حساب‌شده و بدون تلفات ایران شاید واشنگتن و تل‌آویو را به این نتیجه رساند که ایران پاسخ جدی نمی‌دهد.

🟡۶. حمله هفتم اکتبر و جنگ غزه همه چیز را عوض کرد

اسرائیل بعد از غزه و لبنان، حماس و حزب‌الله را از کار انداخت و حکومت اسد هم در سوریه سقوط کرد، یعنی خط اول دفاعی ایران از بین رفت. اسرائیل به این نتیجه رسید که پدافند هوایی ایران ضعیف است و نظام بعد از اعتراض‌های ۲۰۲۲ و سرکوب خونین اعتراض‌های ژانویه ۲۰۲۶، در ضعیف‌ترین نقطه محبوبیتش قرار دارد. نتیجه این محاسبه یک جمله بود: حالا یا هیچ وقت.

🟡۷. چرا مردم این بار به خیابان نیامدند

نصر می‌گوید شیوه کشته شدن خامنه‌ای اثر بزرگی داشت. او در دفترش کشته شد، نه پنهان در پناهگاه، و اعضای خانواده‌اش هم همراهش کشته شدند، آن هم در ماه رمضان. برای آن ۲۰ درصد جامعه که به نظام نزدیک‌اند، این ماجرا یادآور کربلا شد. بعد هم ملی‌گرایی وارد معادله شد. حرف‌های ترامپ دیگر از نابودی جمهوری اسلامی نبود، از نابودی ایران و تمدنش بود. وقتی دانشگاه و بیمارستان و مدرسه بمباران شد، برای قشر خاکستری جامعه روشن شد که هدف فقط حکومت نیست. همان مردمی که در ژانویه برای تغییر حکومت در خیابان بودند، وقتی ترامپ تهدید کرد نیروگاه‌ها و پل‌ها را می‌زند، دور نیروگاه‌ها زنجیره انسانی بستند.

🟡۸. حکومت دارد به جمهوری ملی‌گرا تبدیل می‌شود

الان تکیه حکومت بر دفاع از کشور است، نه بر دین. اجرای حجاب اجباری عملاً کنار رفته و سپاه در داخل، مدافع ملت و مرزها معرفی می‌شود، نه مدافع مذهب. نام و نمادها همان است، اما محتوایشان در حال عوض شدن است.

🟡۹. رهبری و نسل فرماندهان عوض شده است

انتخاب مجتبی خامنه‌ای به گفته نصر تصمیمی امنیتی بود، نه مذهبی. کشور به تداوم نیاز داشت و او انتخاب سپاه بود، چون بیش از سی سال کنار پدرش نشسته بود و همه پرونده‌ها و فرماندهان را می‌شناخت. رهبر جدید کمتر چهره‌ای مذهبی و بیشتر چهره‌ای امنیتی است. سپاه هم کنترل بیشتری بر تصمیم‌گیری گرفته، اما فرمانده واحد ندارد و بیشتر شبیه یک شورا عمل می‌کند. نسل تازه فرماندهان سپاه بعد از انقلاب به دنیا آمده، تجربه جنگی‌اش سوریه و عراق است، ذهنش بیشتر دولت ملی است تا انقلاب و در کارش عمل‌گراتر و فنی‌تر است.

🟡۱۰. پرونده هسته‌ای حل نشده و خطرناک‌تر شده است

بمباران به برنامه هسته‌ای آسیب زیادی زد، اما آن را صفر نکرد. حالا دیگر هیچ نظارت بین‌المللی هم وجود ندارد و در داخل ایران این بحث زنده شده که اشتباه این بیست سال این بود که مثل کره شمالی از اول سراغ بمب نرفتند. ترامپ هم برای اینکه بگوید جنگ هشت ماهه‌اش دستاوردی داشته، یا باید رفتن جمهوری اسلامی را نشان بدهد یا تمام شدن برنامه هسته‌ای را. هیچ کدام هنوز اتفاق نیفتاده است.

🟡۱۱. تنگه هرمز برگ برنده ایران شده است

به گفته نصر، حالا در ذهن ایرانی‌ها هرمز از برنامه هسته‌ای هم مهم‌تر شده و ادعای حاکمیت بر تنگه به یک مسئله ملی تبدیل شده است. ایران از یک مرجع مشترک ایرانی و عمانی برای عبور کشتی‌ها حرف می‌زند و الگویی شبیه تنگه بسفر در ترکیه را مثال می‌زند، جایی که کشتی‌ها طبق قواعد مشخص و با پرداخت هزینه عبور می‌کنند. پیام بزرگ‌تر حرف او این است که از این به بعد هیچ تنگه و گذرگاه آبی در دنیا را نمی‌شود برای همیشه امن فرض کرد.

🟡۱۲. کشورهای عربی دیگر به چتر امنیتی آمریکا اعتماد ندارند

آمریکا این جنگ را برای دفاع از آن‌ها شروع نکرد و وقتی جنگ شد، نتوانست از آن‌ها دفاع کند. برای همین ائتلاف‌های تازه‌ای مثل پیمان مکه در حال شکل گرفتن است، هر چند هنوز در قدم‌های اول است. نظم امنیتی قدیم منطقه دیگر برنمی‌گردد.

جمع‌بندی نصر این است که این وضعیت نمی‌تواند ادامه پیدا کند. یا معامله‌ای در کار است که معنایش قبول ایران به عنوان یک قدرت بزرگ منطقه‌ای و برداشتن بخشی از تحریم‌هاست، چیزی که برای واشنگتن بسیار سخت است، یا جنگ بزرگ‌تری می‌آید تا دو طرف را به معامله بکشاند. مهم‌ترین بازه هم دو ماه آینده است. اگر جنگ دوباره شروع شود، به احتمال زیاد بسیار بزرگ‌تر و ویرانگرتر از دور قبلی خواهد بود، چون هر طرف برای عوض کردن موضع طرف مقابل به آتش بیشتری نیاز دارد.

سخنرانی کامل:

https://t.co/DkU4vkSt8r

[eisabazyar @eisabazyar1]

آنچه که این آقا @KhatibiOfficial در مورد #آبدانان می گوید دروغ محض است ما نه دست وپای قطع شده داشتیم وبرای بار هزارم ما سه شهید راه آزادی در آبدانان داریم به نام های #علیرضا_صیدی ، #یاسین_الهی و #حسین_شیرکول داشتیم که هیچ کدام در آبدانان شهید نشدند ودر تهران واصفهان جانباختند ۱۱ یازده مجروح چشمی داشتیم که همه مدارک آنها پیش من محفوظ است و همه را از طریق امن به درمان رساندیم و نزدیک به سی ودو زخمی ساچمه و تیر جنگی که مدارک همه در صلیب سرخ کوردی و سازمان های حقوق بشری کوردستان وبین المللی موجود است و من ارتباط خوبی با کمیته حقیقت یاب سازمان ملل دارم که همه این موارد را در آنجا
با مسئول سابق این سازمان خانم سارا حسین و کارولین هاوارد راستی آزمایی شده

[Mahbod Movaffaghi @Mahbodmovaffagh]

@Hamed_m43 🪷✌️

[Hamed @Hamed_m43]

سابینا اشپیلراین
از شخصیت‌های پیچیده و تأثیرگذار تاریخ روان‌کاوی زنی که از رنج عشق اندیشه‌ای درباره ی روان انسان ساخت
او که با یونگ رابطه‌ای عاطفی و درمانی بحث‌برانگیز داشت از بیماری روانی به روان‌کاو و نظریه‌پرداز بدل شد و خود به پژوهش درباره ی روان انسان پرداخت

[Mahbod Movaffaghi @Mahbodmovaffagh]

@Zeinasiri07 دم شما گرم🪷✌️

[Femanji @femanji]

Story of my life 😳

[سرفراز @NaserSarfaraz2]

شوپنهاور در یکی از نوشته‌هاش حرف جالبی درباره اخلاق و نگاه ما به آدم‌ها می‌زنه.

می‌گه وقتی با انسانی روبه‌رو می‌شی، سعی نکن مدام شخصیتش رو قضاوت کنی و درباره خوب یا بد بودنش حکم بدی. به بدذاتی، نادانی یا افکار اشتباهش خیره نشو؛ چون یکی می‌تونه باعث بشه ازش متنفر بشی و دیگری
👇

[Mahbod Movaffaghi @Mahbodmovaffagh]

@NaserSarfaraz2 عالی ممنون🪷✌️

[سهند ایرانمهر @sahandiranmehr]

در انتخابات اخیر آمریکا همه انگیزه‌ها به اعتراض مردم به جنگ و ترامپ تقلیل داده شد در حالیکه یکی از اتفاقات کمتر دیده‌شده، اعتراض به گسترش مراکز داده و شرکت‌هایی بود که در پشت این سازه‌های عظیم‌ قرار دارند.

رای‌دهندگان دریافته‌اند قدرتی در حال شکل‌گیری است که هنوز زبان سیاست نتوانسته به‌درستی برایش نامی پیدا کند. شرکت‌هایی که ابزارهای ارتباط و گردش اطلاعات را در اختیار و چشم طمع به حافظه جمعی و مهندسی ادراک دارند و در این میان کم‌ترین سهم تاثیر از آن انسان‌هایی است که قرار بود دموکراسی بر مدار اختیار و انتخاب آنها بچرخد.

قدرت قدیم به کرسی پارلمان نیاز داشت و این قدرت به زیرساخت، ضمن اینکه پاسخگو نیست حالا اما انگار مردم آمریکا زبان گویای همه انسان‌ها شده‌اند و می‌خواهند به آنها دو چیز را بفهمانند اول اینکه «آنک انسان!»( عاملیت انتخاب انسان‌ها) و دوم اینکه با ماتَرک آنچه برای اختیار انسان مانده می‌توان نشان داد که الگوریتم‌های مجازی هرچقدر مطلوب این شرکت‌ها و سازه‌ها را وایرال و لایک‌خور کنند حدیث روز رای‌گیری می‌تواند چیز دیگری باشد.

مساله امروز دموکراسی‌ها دیگر فقط سیاستمداران نیستند بلکه کسانی هم هستند که ماشین‌های استخراج و مهندسی داده را می‌سازند و زیرساخت‌هایشان را در اختیار دارند و بدون حضور در قدرت رسمی، بر ساحت سیاست هم موثرند. انتخابات آمریکا یکی از نخستین نشانه‌های آشکار خودآگاهی نسبت به این منازعه بود؛ و به جز پرسش‌های معمول و مطرح در دموکراسی‌ها از جنگ تا مهاجرت، این پرسش را هم روی میز گذاشت که چه کسی حق دارد زیرساخت‌های آینده را بسازد، مالک داده باشد و قواعد استفاده از آنها را تعیین کند؟

نتایج آرا البته که «نه» بزرگ به ترکتازی این شرکتها و نامزدهای مورد حمایت آنها بود اما برخلاف آشکار شدن نتایج رای افراد و احزاب ،هنوز تا مشخص شدن افق نهایی آن منازعه زمان بسیاری مانده است.

[Mahbod Movaffaghi @Mahbodmovaffagh]

@sahandiranmehr ۲/۲
در حال حاضر وجود دارد که اجازه می دهد این اشخاص و یا سازمانها و کمپانی ها و یا شبکه های اجتماعی (اتوریته ها)قواعد بازی را ایجاد کنند و خودشون هم در بازی باشند
و به نظر میاد مسئله ساختاری است که مشخص می کند کدام زندگی سوگ پذیر است و کدام نه

[Mahbod Movaffaghi @Mahbodmovaffagh]

@sahandiranmehr ۱/۲
بسیار ممنون.. یکی از متفکرین که به موضوع دنیای دیجیتال و هوش مصنوعی برامده از نئولیبرالیسم پرداخته و جالب است «بیونگ چول هان»است در کتاب «طرد دیگری»و باز جایی که اشاره می کنید چه کسی حق دارد زیرساخت های اینده را بسازد برای من دغدغه جودیت باتلر یاداوری شد که چه ساختارهایی

[MEHDI @MEHDI_Explorer]

"چرا باید عشق را کم تجربه کرد تا عمیقاً عاشق بود؟"

اصولا عشق در نگاه کامو چه جایگاهی داشت؟

او می گفت انسان حقیقت را در دو چیز می یابد:
رنج و عشق.

1/

[آرش یوسفی -ARASH @arash_Cosmo]

🇵🇸🇵🇸🇵🇸

«نازا» (Collateral Damage یا خسارت جانبی)

اصطلاحی است که ارتش اسرائیل برای افراد بی‌گناهی به کار می‌برد که کشته شدنشان در جریان یک حمله، از قبل پیش‌بینی شده و مجاز دانسته می‌شود.

یکی از سربازان اسرائیلی که هدفی را زیر نظر داشت، می‌گوید: «صدای بچه‌اش را می‌شنیدم که داشت تلویزیون تماشا می‌کرد. اما آن بچه فقط یک نازا حساب می‌شد.»

از او پرسیدند: «یعنی اجازه داشتی برای کشتن یک نفر، ۱۳ نفر دیگر را هم بکشی؟»

پاسخ داد: «بله.»

آن شب خانه را بمباران کردند، اما بعد مشخص شد که هیچ فرماندهی کشته نشده است. کسانی که جانشان را از دست داده بودند، فقط اعضای خانواده‌ها بودند؛ زن‌ها و بچه‌ها.

منبع: مستند «نازا» (۲۰۲۶)

[سهند ایرانمهر @sahandiranmehr]

لقب «مُزوّرترین سفیر خارجی» در تهران زیبنده کیم جون‌پیو، سفیر کره جنوبی است. با قروقرشمال و تحریرهای دلبرانه این‌سو و آن‌سو می‌رود، «جان مریم» و «پرسون‌پرسون» می‌خواند و ایرانی جماعت هم که دلش غنج می‌زند یکی با اینکه فارسی «کیلی کیلی کم» بلد است از قرمه‌سازی و گوشت کوبیده‌اش تعریف کند و شیش و هشتی هم در گلو‌ بیاندازد.

پشت این نمایش دلنشین آقای سفیر البته ماجرا چیز دیگری است کشور متبوع همین سفیر، در میانه جنگ ایران، بخشی از تجهیزات پدافندی مستقر در شبه‌جزیره کره را به خاورمیانه منتقل کرد و اکنون هم با تصویب پارلمان عنقریب است که نیروی دریایی‌اش به خلیج‌فارس بیاید که کمک حال آمریکایی‌ها باشد و آن وقت یحتمل درحالیکه جناب سفیر هم همچنان صفحه گرامافون دیپلماسی عمومی‌اش برای ایرانیان و ترانه‌های درخواستی می‌چرخد، همولایتی‌های نظامی‌اش به پاتریوت یا یگان دریایی مشغول «بشمار بشمار» شلیک آمریکایی‌ها در خلیج‌فارس هستند.

به قول حکیم سنایی:
به مار ماهی مانی نه این تمام و نه آن
منافقی چه‌کنی مار باش یا ماهی

@SKoreainTehran

[Mahbod Movaffaghi @Mahbodmovaffagh]

@ted14299599 چه پدر بزرگ باحالی دارید حسابی قدرشون را بدانید

[دکتر روح الله صدیق @RuhollahSeddigh]

پرسید: فرق سرشت(Temperament) با منش(Character) چیه؟

گفتم:
سرشت مصالح است و منش بنا
سرشت رنگ است و منش نقاش
سرشت دانه است و منش باغبان
سرشت امکان است و منش انتخاب
سرشت جبر است و منش اختیار

[Raspina 🍂 @Raspina38]

شوپنهاور؛ چرا نظر دیگران را به معیار ارزش زندگی‌مان تبدیل می‌کنیم؟

آرتور شوپنهاور در مقالهٔ «حکمت زندگی»
سه عامل را در وضعیت و خوشبختی انسان از یکدیگر تفکیک می‌کند:
۱. آنچه هستیم؛ شخصیت، توانایی‌ها، سلامت و جهان درونی‌مان.
۲. آنچه داریم؛ دارایی‌ها و داشته‌های مادی.👇

[Mahbod Movaffaghi @Mahbodmovaffagh]

@arash_Cosmo دم شما گرم✌️

[Dr.Mahsima.Pooyafard @m_pooyafard]

هشدار جدی!
اگر فکر می‌کنید ممکنه براتون پیش بیاد، این ویدیو رو تا آخر ببینید...

یک دختر جوان در دل جنگل‌های انبوه، تنها و بدون هیچ کمکی، توسط دو رباینده تعقیب می‌شود. او فرار میکند، نفس‌هایش در سینه حبس و پشت یک سوله متروکه پنهان می‌شود، اما