Binnenkort in de betere (vermetelere?) boekhandel: de uitgebreide argumentatie over de "Gaza genocide". Trots dat mijn uitgever @prometheusbb dit belangrijke boek van Joël Kotek wilde uitbrengen in ons taalgebied. https://t.co/GtMI9PF93I
Geen Vlaamse tv-zender, krant of universiteit zou het vandaag in zijn hoofd halen om iemand als mij (of eender welke dissident) een platform te bieden over de “Gaza-genocide”. Iedere redactie weet dat de boel zou ontploffen.
In Nederland is de echokamer bijna even beklemmend, maar toch zijn daar nog een paar kiertjes. Dus schoof ik deze week aan bij De Joodse Wereld (@EOnl), samen met oud-parlementslid @roboudkerk, die uit de @PvdA stapte vanwege de demonisering van de enige Joodse staat ter wereld. We spraken over het g-woord en over het nieuwe boek van Joël Kotek (ULB), dat deze moderne bloedsmaad krachtig weerlegt.
Die “genocide” is een versteend dogma geworden, en het g-woord een loyauteitstest die iedereen moet afleggen. Liefst met een expliciete verwijzing naar de Holocaust, want daar draait het om: de Joden beschuldigen van precies de misdaad waarvan zij de beroemdste slachtoffers zijn, de reden zelf waarom de term werd gemunt.
Want als de Joden nu zélf een genocide op hun geweten zouden hebben, zou dat geen enorme opluchting zijn voor ons? Zou dat niet bewijzen dat ze even erg zijn als hun daders en iedereen die met hen collaboreerde? Zou de wereld dan niet weer quitte staan? (Excuseer mijn cynisme.)
In de kranten gaat de discussie alleen nog over wie de geloofsbelijdenis het vroegst aflegde en wie te lang aarzelde. Die laatsten moeten nu het boetekleed aantrekken. Zoals een bekende Jood ooit zei: zalig zij die niet gezien hebben en toch al geloven. Een tegensprekelijk debat is er nooit geweest. Het was van bij het begin een ritueel, een schuldbelijdenis, een credo. De argumenten waren altijd ridicuul en onlogisch (zie mijn essay voor Quillette, herwerkt tot voorwoord)
Het is de grootste leugen van onze tijd, een moderne versie van de bloedsmaad. Waarmee ik niet ontken dat veel mensen het oprecht in geloven, omdat ze het woord overal horen rondzingen en niet beter weten. En omdat het informatie-ecosysteem over de Gaza-oorlog zo compleet gecorrumpeerd is. Iedereen herhaalt het g-woord, en de ene ngo schrijft het over van de andere, in eindeloze rommelrapporten.
Enfoin, bedankt aan de Evangelische Omroep om deze rabiate atheïst uit te nodigen. Een klein mirakel. 😇 Ik was eigenlijk ziek, maar de redactie drong aan en ik wilde de kans niet laten schieten. Dus gedaan op adrenaline en paracetamol, en daarna een paar dagen in de touwen gelegen.
https://t.co/1xaMqk3Siu
BREAKING:
@SpaceX has caught Starship for the first time ever.
The road is now open to crewed Mars and Moon mission in the near future.
A huge step for humanity!
It says everything about Donald Trump that his gilded ballroom dwarfs the size of the People's House—and it says everything about the American people that they repudiated him loudly and clearly last Tuesday.
The peace talks are failing because Putin still believes he can win the war, and because Trump, Kushner and Witkoff encourage this belief. By pressuring Ukraine, not Russia, they are prolonging the conflict, which will kill more people.
"Journalistiek broddelwerk" vs. "Als je pro-Israël bent, negeer die getuigenissen niet zomaar"
Maarten Boudry, Thomas Rotthier en Geert Jacobs fileren de film NAZA, die volgens de filmmakers de Israëlische oorlogsvoering in Gaza aan de kaak stelt. In de documentaire getuigen anonieme klokkenluiders over het gebruik van AI-technieken. De film werd op het Filmfestival van Venetië in september onthaald op een 25 minuten lange staande ovatie. Bewijst de film dat het IDF bewust veel burgerslachtoffers wil maken, of net het tegendeel? https://t.co/iSku5AJhaL
We’ve never seen an El Niño like this one. And it’s possible the gobsmacking heat it’s releasing will push us permanently past a symbolic warming threshold
https://t.co/Ob8rMEsRsI
Het woord Nakba werd in 1948 bedacht door een Arabische intellectueel als zelfkritiek op de Arabische nederlaag. Hoe werd dat het symbool van één verhaal? En wat ontbreekt er in dat verhaal? https://t.co/Wshbejvx8a
It’s not that there isn’t something admirable about a Western democracy where the son of an Egyptian immigrant can rise to the most exclusive club in politics. That is the American promise, after all. But the liberals sent into raptures by the election of Abdul El-Sayed as senator for Michigan are overlooking the nature of this particular son of an immigrant and the danger he poses.
This week, the 42-year-old former public health official defeated the Republican Mike Rogers to become the first Muslim ever elected to the United States Senate. “Michigan, we did it,” El-Sayed told a baying crowd of supporters.
He then switched into Arabic, turning his victory rally into a race-baiting, religious call-and-response for the purposes of taunting his opponents. “Inshallah”, God willing, had become “Alhamdulillah”, praise be to God, he crowed, and the crowd chanted it with him.
If there is a more literal example of political Islam, I have yet to see it. Thus were faith and politics blended as momentum for a jihadi agenda; later in the speech, El-Sayed claimed that Michigan’s taxes should not fund “apartheid or genocide”, conjuring the most pernicious falsehoods of our times, designed to damage Israel’s means of self-defence, with an aura of liberal righteousness.
To a British onlooker, the scene was horribly familiar. In 2024, the newly-elected Green councillor Mothin Ali celebrated in Leeds by shouting: “We will raise the voice of Gaza. We will raise the voice of Palestine. Allahu Akbar!”
At the time, his fanaticism was matched only by his hubris: how was a local councillor going to free Palestine? But now Ali is now deputy leader of the Green Party and the government has started aping its ideological stances to shore up its left flank.
These are signposts that point very clearly to the truth: this is Islamism on a mission, packaged within a revolutionary radicalism intended for an audience of ideologues and idiots. Asked in May whether he believed in Israel’s right to exist as a Jewish state, El-Sayed replied: “I often struggle with the question.”
Nobody thought to ask him whether Pakistan – founded at the same time as Israel but with millions of deaths and refugees – has the right to exist as an Islamic republic. But then, the world is not engaged in a campaign of delegitimisation of Pakistan on behalf of the forces of jihad, which is the movement in which El-Sayed’s victory must be seen.
It’s not like he’s ever been shy about it. On Oct 21, 2023, El-Sayed took to X to denounce “the genocide being perpetrated against innocent Palestinians”. Israeli troops would not enter Gaza for another six days, but this was never about the truth. Which brings us to a disturbing story written on the morning of Oct 7 by El-Sayed’s half-sister, a professor at the University of Chicago...
New essay making sense of the midterms. Link in first reply:
Het probleem is niet het al of niet bestaan van debatcultuur, maar de pensée unique in een deel van de Vlaamse media. In veel van de VRT paneldiscussies mag één persoon een niet ‘correcte’ zienswijze presenteren, maar dan wordt er een zorgvuldig uitgekozen anti-panel op hem/haar losgelaten. De schandalige Afspraak van Fatma Taspinar met Jonath Weinberger was er een extreem voorbeeld van. Inzake het Israëlische verkiezingsresultaat, waarover het zogenaamd te doen was, kreeg Weinberger nauwelijks de kans om de gemoedsgesteldheid van de Israëlische kiezer te duiden. De vier andere panelleden, die duidelijk om ideologische redenen gekozen waren, vielen haar bovenarms op het lijf met Gaza en genocide van het begin tot het einde,
bijgestaan door Taspinar die niet eens de schijn op hield.
Ik was op 19 oktober voor het eerst in twee jaar nog eens op De Afspraak uitgenodigd, over de zeer gewelddadige Franse betogingen van de dag voordien. De andere drie panelleden zaten niet op mijn golflengte. Maar Kobe Ilsen modereerde op professionele wijze: Iedereen kreeg de tijd om rustig zijn/haar mening te geven (ik over de onzalige islamogauchistische alliantie van Mélenchon) en om op die van de anderen te reageren. Hij onderbrak zachtjes wanneer iemand te lang sprak, niet om het gesprek ideologisch bij te sturen. Dat hij zelf het dossier goed kende, hielp natuurlijk ook.
Merkwaardig genoeg was Joël De Ceulaer toen helemaal niet blij met ‘echt’ debat. Op X verweet hij Kobe Ilsen bij mij ‘op de schoot’ gekropen te zijn. In een venijnig stukje in DM werden ‘de barones’ verdachte sympathieën toegeschreven. Tot ‘echt’ debat’ behoort blijkbaar niet dat je mag zeggen dat een aantal jongeren in een betoging alleen meeliep om dure merkartikelen te stelen,
toch niet als het over betogingen van uiterst-links en jongeren uit de banlieue gaat…
Eergisteren kondigde @VTMNIEUWS aan dat 7,5 miljoen Palestijnen geen stem hebben in de Israëlische verkiezingen. Een aarzelende rechtzetting gisteren poneert dat het gaat om 'blijkbaar minder'.
Enkele minuten voorbereidende research levert op:
✳️Niet staatsburgers hebben zo goed als nergens stemrecht bij nationale verkiezingen
✳️2 miljoen Israëlische Arabieren hebben massaal gebruik gemaakt van hun democratische stemrecht in Israel
✳️In Gaza en de Palestijnse Autoriteit kunnen Palestijnen deelnemen aan verkiezingen, wanneer die daar worden gehouden. Dat is al meer dan 20 jaar niet het geval geweest
✳️In Oost-Jeruzalem wonen 300.000 Palestijnen die niet de Israëlische nationaliteit hebben. 'Blijkbaar minder' dan 7,5 miljoen.
@KarenLiesens@bsoenensvrt Op ongeveer hetzelfde moment zijn bij de onafhankelijkheid van India twintig maal meer mensen verhuisd of verjaagd. Geen haan die daar nog naar kraait. Enkele jaren voordien ook hier: 1,5 miljoen Belgen ontvluchtten de oorlog in mei 1940 en eerder, in augustus 1914.
@DriesLesage@mboudry Wel ja, en in 1938 (conferentie van Evian) oordeelden 'alle' landen van de wereld (toen nog zonder het moreel gezag van de corrupte Islamitische, Arabische, Afrikaanse dictaturen) reeds dat de Joden nergens thuishoorden.