به نظر من باید یه گیمی بیاد از بدن مرد توش سواستفاده بشه برای جلب توجه گیم بازا
اسم پسره لوکاس باشه
سیکس پک داشته باشه با زاویه فک و خط ریش تمیز
بعد سکانس حموم در بیاد ازش و دخترا دنبال سایز آلتش باشن و هدف غایی و نهایی فیلم خوابیدن با اون باشه.
ممکن است آنچه «عشق» مینامیم، در واقع چسبیدنِ روان به ابژه برای فرار از فروپاشیِ خود باشد.
فرد، رابطهٔ آزارگر را حفظ میکند، نه چون رنج را نمیبیند، بلکه #جدایی، او را با اضطرابِ تنهایی و تهیشدن از هویت مواجه میکند. در اینجا ابژه، داربستِ موقتِ یک خودِ شکننده است.
▽△
مسئله فقط مردی نیست که زنی رو به قتل میرسونه؛ مسئله ساختاریه که سالها به او یاد داده زن باید تحت کنترلش باشه، حق انتخابش به رسمیت شناخته نمیشه و استقلالش میتونه توجیهی برای تنبیه شدنش باشه.
از نظر توماس آگدن، خواب دیدن نهتنها به سازمانیافتگی ذهن کمک میکند، بلکه به انسان امکان میدهد میان تجربههای آگاهانه و ناآگاهانه خود ارتباط برقرار کند. ناتوانی در خواب دیدن میتواند به اختلال در پردازش تجربههای روانی و شکلگیری مشکلات روانشناختی منجر شود.
بسیاری از دعواهای اساسی میان پارتنرها، درگیری بر سر واقعیت عینی بیرون نیست؛ بلکه تلاشهای ناهشیاری است برای بیرون ریختن بخشهای غیرقابل تحمل درون و تحمیل کردن این بار سمی به روان دیگری.
استنلی روسکزینسکی
ذهن آسیبدیده از دیگری به عنوان موجودی مستقل و متفاوت وحشت دارد؛ به همین دلیل تلاش میکند با بازسازیِ یک توهم همسانی مطلق، دیگری را به نسخهای از خود تبدیل کند تا هیچگونه تفاوت، استقلال یا رنج ناشی از فقدان کنترل احساس نشود.
ادنا اوشاگنسی
فروتنی فکری (Intellectual humility) یعنی آنقدر به خودمان و هویتمان اطمینان داشته باشیم که بتوانیم باورها و عقایدمان را زیر سؤال ببریم!!! بدون اینکه احساس کنیم ارزش شخصیمان تهدید شده است. ما باید صاحب باورهایمان باشیم، نه زندانی آنها. وقتی عقایدمان را بخشی جداییناپذیر از هویتمان میدانیم، تغییر نظر برایمان شبیه شکست شخصی میشود، درحالیکه رشد فکری نیازمند پذیرش این است که ممکن است اشتباه کنیم یا چیزهایی را ندانیم. تحقیقات نشان میدهد افرادی که فروتنی فکری بیشتری دارند، برای یادگیری و درک موضوعاتی که قبلاً در آنها ضعف داشتهاند تلاش بیشتری میکنند. البته این به معنای تغییر عقیده با هر مخالفتی نیست، بلکه یعنی بهاندازهای ذهن باز و اعتمادبهنفس داشته باشیم که دیدگاههای متفاوت را بشنویم، دربارهشان فکر کنیم و اگر دلایل قانعکنندهای وجود داشت، درک و باورهایمان را اصلاح کنیم.
هر بار که اضطراب خستهت میکنه، به خودت قول میدی که دیگه اینقدر فکر نکنی، نگران نشی و هر مسئلهی کوچیکی رو به خودت نگیری. اما کمی بعد، ذهنت دوباره با سرعت شروع به کار میکنه و حتی کوچکترین اتفاقها رو هم مثل پایان دنیا میبینی. سعی میکنی آروم بمونی، اما این آرامش دوام چندانی نداره. هرچهقدر به خودت میگی باید دست از فکر کردن برداری، ذهنت مدام دنبال موضوع تازهای برای نگرانی میگرده.
چون اونقدر طولانی در حالت آمادهباش زندگی کردی که دیگه حتی آرامش هم برات غریبه شده. حتی وقتی همهچی خوب پیش میره، انگار خودت رو برای یه اتفاق بد آماده میکنی.
و با وجود تمام این خستگیها، هنوز گوشهای از وجودت میخواد باور کنه که میتونی دوباره احساس امنیت کنی.
روانکاو قرار نیست به بیمار بگوید چگونه زندگی کند، چه تصمیمی بگیرد یا کدام انتخاب درستتر است. مسئله در روانکاوی، پیدا کردن پاسخ مناسب برای زندگی بیمار نیست؛ بلکه فهمیدن چیزی است که او را به انتخابها، تعارضها و تکرارهایش پیوند میدهد. ۱/۲
یک مهارت مهم دیگر، «مهارت تفکیک هویت از دستاورد و شکست» (Decoupling Identity from Outcome) است.
یعنی توانایی ارزشگذاری بر خود، مستقل از نتایج کارهایمان. در این نگاه، موفقیت یا شکست یک پروژه، یک هدف شغلی، یک مسابقه یا حتی یک رابطه، به معنی خوب بودن مطلق یا بیارزش بودن ما نیست.
شما فک میکنین فقط سلطان شوعاف و چسی دخترا هستن
فقط کافیه موجودی واقعی یه پسر رو بدونی و بعد سوشال مدیا دنبالش کنی ببینی چه لاف های دروغی میزنه راجع به خودش