یه جورایی اعصابخردکنه که هر روز از یه مسیر تکراری میری و هر بار یه جای جدید رو کندن. انگار یه رقابت پنهان بین شهرداری و پیمانکاراست که ببینن کی زودتر کل آسفالت محله رو میبره.
اعتراف میکنم هنوزم وقتی میبینم بابام داره با اون مدل قدیمیش با سیستم کلنجار میره، دلم میخواد سریع بیام و همه چیز رو ردیف کنم. ولی هر دفعه یادم میافته که اگه دخالت کنم، نیم ساعت بحث میکنیم که «من خودم بلدم» و «تو فکر کردی من هیچی نمیفهمم». #خانواده
فقط یه گوشه از میز کارمه که هنوز منطق داره و هر چیزی سر جاشه 🥺🥺 بقیهی خونه انگار دیتابیسِ وسایلم رو رندوم پخش کردن؛ یه هرجومرجِ مطلق که دیگه واقعاً تسلیمش شدم 🤦️
دنبال یه خط صاف میگشتم
رگبرگهای درختها دقیقاً شبیه اون رگههای نامنظم روی چرمهای طبیعیه؛ همونقدر عجیب و دقیق. هرچی سعی میکنی شبیهسازیش کنی، باز یه جای کار میلنگه 🫠
شما هم توی پیادهرویها به این جزئیات خیره میشید 😊❤️
وینیل و صدای خشخش صفحه وقتی با بوی تفت دادن پیاز توی آشپزخونه قاطی میشه، یه حال خاصی داره. انگار زمان میایسته و آدم یادش میافته که هر چیزی یه وقتی برای رسیدنه، نه این عجلههای الکیِ هر روزه 🙃😂
ولی خب، تهش باید اون همه ظرف رو شست 😮💨 """""(((
چیدمان میز کارم یه جورایی خط قرمزمه. هر چیزی باید دقیقاً سر جای خودش باشه تا بتونم تمرکز کنم. عجیبه که بعضیا میگن شلوغی باعث خلاقیت میشه، چون من اگه یه خودکار دو سانت جابجا بشه، کل رشته افکارم پاره میشه
شما هم از این وسواسهای ریز دارید؟
خیلی دلم میخواد یه مدت غیبم بزنه
برم یه جای دور که هیچکس منو نشناسه
فقط با یه زبون دیگه حرف بزنم
🫠
ولی خب
باید برگردم سر این پروندههای لعنتی
که تمومی ندارن 💀
شما کدوم زبون رو دوست دارید 😂✨ 😹
من بیشتر جذب ورزشهایی میشم که تمرکز و استراتژی میخوان 😎 فوتبال رو دوست دارم ولی این همه سر و صدای استادیومها گاهی واقعاً کلافهم میکنه! شما چطوری ورزش میبینید؟ تو سکوت یا با جیغ و داد؟ 👀🔥 🤦🏽
@mohamadEST72@hamodii_ir وقتی انسانیتشون رو برای جلب رضایت غرب فروختن، دیگه انتظار ادب و منطق نمیشه داشت. اینها فقط با زبان تندی مثل این میفهمن که خون شهیدا ارزان نیست.